Read Publieke Werken by Thomas Rosenboom Online

publieke-werken

Eind negentiende eeuw proberen twee neven, een apotheker in Hoogeveen en een vioolbouwer in Amsterdam, een gezamenlijk ideaal te verwezenlijken....

Title : Publieke Werken
Author :
Rating :
ISBN : 9789021479774
Format Type : Hardcover
Number of Pages : 488 Pages
Status : Available For Download
Last checked : 21 Minutes ago!

Publieke Werken Reviews

  • Benny
    2019-02-01 13:51

    Wie voor het Amsterdamse Hotel Victoria staat, bemerkt aan de kant uitziend op het Centraal Station, de twee koppige rijhuisjes waar het majestueuze hotel zich rond genesteld heeft. De weigering tot onteigening, die doet denken aan de halsstarrigheid waarmee dappere Chineesjes zich ook nu nog verzetten tegen de bouw van een snelweg of flatgebouw die dan maar pardoes op, om en rond hun stulp komt, inspireerde Rosenboom tot een breedsprakige historische roman waarmee hij in 2000 de Libris Literatuurprijs won en die zonet verfilmd is.Publieke werken omvat twee verhaallijnen, als spiegel en echo, van twee kinderloze neven die strevend naar het goede hopen op geluk. De ene is een Amsterdamse kastenmaker die zich opgewerkt heeft tot vioolhersteller, de andere een ouderwetse apotheker die zich vooral bekommert om de armoedige turfstekers in de Drentse veen. Beiden proberen zich trots, maar tevergeefs staand te houden in een wereld vol verandering. Het zijn aimabele bromberen die je halverwege het verhaal een flinke schop onder de kont wil geven, omdat je zo aanvoelt dat het met zoveel stijfkoppigheid en eigenwaan wel fout moet lopen.Publieke werken speelt zich af tussen 1880 en 1890 en is erg sterk in het oproepen van die tijdsgeest. Het boek bulkt van meanderende zinnen en vergeten vocabularium. Rosenboom schrijft alsof de twintigste eeuw niet bestaan heeft en dit leidt tot prachtige karaktertekeningen met heerlijk ouderwetse psychologisering. Een mooi boek!

  • Jaap
    2019-01-24 10:10

    Nu de film is uitgebracht wilde ik het boek toch eerst eens lezen, het staat al lang op mijn verlanglijst maar ik ben ook een beetje bang voor de boeken van Thomas Rosenboom. Zijn universum wordt bevolkt door personages die permanent leven binnen een Reality Distortion Field. Hun aandoenlijke pogingen om goed te doen leiden er alleen maar toe dat ze zichzelf zo snel mogelijk te gronde richten. En dat niet alleen, de stijl van Thomas Rosenboom is mooi maar overdadig. Elk hoofdstuk bevat wel een aantal woorden die je alleen tegenkomt in het Groot Dictee Der Nederlandse Taal en het aantal weet-feitjes over de achtergrond dat hij verwerkt in zijn verhaal is vermoeiend hoog. Ook Publieke Werken vertoont al deze kenmerken met als gevolg dat ik het met weinig plezier heb gelezen. De apotheker en de vioolbouwer blijven stereotypen waarmee je als lezer maar moeilijk een band krijgt. De enige reden om toch nog twee sterretjes te geven is de vermakelijke vertoning rond het "onderhandelen" over de verkoop van het de panden en de wel levensechte en dus treurige levensstandaard van de "veenmensen". En nu de film maar eens gaan bekijken. Ben benieuwd. Als al die innerlijke vergezochte tobberijen wegvallen blijft er misschien wel een mooi verhaal over.

  • Marc
    2019-01-19 10:05

    Very tightly composed story written in a 19th century-like style, giving it a wonderful historical aura, but also regularly resulting in very complicated, "unnatural" sentences. Rosenboom presents a two way story, running parallel and eventually coinciding, situated in the Netherlands of the late 19th century: that of the older chemist Chris Anijs in Hoogeveen, secret benefactor of the marginal peat diggers, and that of his nephew Walter Vedder in Amsterdam, violin repairer and participating in the public debate on the great works of his city, through an alias. So both clearly want to transcend their situation, becoming bigger / nobler / richer than they are now, and they also have one crucial thing in common: such a distorted view of reality, that they totally misjudge their situation. Typically, throughout the novel, both Anijs as Vedder are almost constantly speaking in feverish monologues, even if they meet other people (the dialogue lines of the other characters can be swept together on one page), and they constantly suspect others of intentions they might not have at all. The most striking this is in the presumed father-son relationship between Vedder and the boy Theo, of which we never really find out what his precise role is in the course of events. I must say I have an issue with the naturalistic content of the story: the characters stubbornly keep on holding to their own point of view, are not evolving and eventually go down (with the exception of the peat diggers). Of course this naturalism fits the set time period, but it gives the main characters a somewhat onedimensial flavor. Nevertheless a really nice read.

  • Dirk
    2019-02-09 09:06

    Dit boek is geschreven in prachtige taal die tegelijk heel rijk en wat archaïsch, en toch steeds heel treffend is. Het verhaal is interessant en meeslepend, en de schrijver schetst een indrukwekkend en geloofwaardig tijdsbeeld. Minder geloofwaardig vond ik bepaalde wendingen van het verhaal naar het einde toe, die mijn gevoel tijdens de eerste 3/4 dat ik een groots boek aan het lezen was, een beetje verpestten.

  • Raymond Van es
    2019-02-15 14:17

    Mooi archaisch taalgebruik. Het geeft een mooi beeld van het leven in Nederland van de late negentiende eeuw. Het was een tijd die minstens zo dynamisch was als de onze. Het is geen historisch roman die zich strikt aan de feiten houdt. Rosenboom vermengt fictieve verhaallijnen met historische feiten. Dat lijkt soms te wringen, maar je vergeeft het de schrijver al snel vanwege het geweldige ontroerende verhaal.

  • Sabine
    2019-02-10 13:08

    De relatie van de twee neven Vedder (vioolmaker in Amsterdam) en Anijs (apotheker in Hoogeveen) wordt in een rustig tempo uiteengezet. Beide heren vinden zichzelf erg belangrijk en daardoor raken ze op een dermate manier betrokken bij de ontwikkelingen in hun omgeving dat dat alleen maar verkeerd af kan gaan lopen.

  • Ingrid Verschelling
    2019-02-14 09:13

    Voor de Hebban Reading Challenge wilde ik voor de categorie “Is verfilmd” “Publieke werken” van Thomas Rosenboom lezen, niet alleen omdat het me een mooi boek leek, maar ook omdat er voorouders uit Amsterdam komen. Als je middenin zo ’n boek zit, kun je je goed voorstellen hoe Amsterdam geweest moet zijn. Bovendien houd ik van historische romans.Het verhaal speelt zich afwisselend af in Hoogeveen, Drenthe en Amsterdam. In Hoogeveen woont de apotheker Anijs en zijn neef Vedder , vioolbouwer, woont in Amsterdam. Allebei willen ze eigenlijk hun milieu vaarwel zeggen, maar dat lukt toch niet echt. Anijs heeft geen academisch diploma en zijn collega in Hoogeveen wel en dat steekt. Hij probeert de arme bevolking van Hoogeveen te helpen, wat de andere hoogwaardigheidsbekleders maar niets vinden. Vedder is van kastenmaker opgeklommen tot vioolbouwer. Hij schrijft onder pseudoniem ingezonden stukken aan de krant en probeert zo enige invloed uit te oefenen.Vedder woont op het rijtje huizen, waar een hotel is gepland, het Victoria hotel, tegenover het pas gebouwde Centraal Station. Hij probeert de prijs op te drijven, want hij denkt, dat de architecten hém nodig hebben om hun plannen te verwezenlijken. Anijs weet nu ook een mogelijkheid om de arme mensen te helpen, nu er een groot bedrag beschikbaar zal komen door de verkoop van het huis van Vledder. Maar alles loopt uit op een fiasco.De taal van Rosenboom is een beetje zoals uit de tijd waarin het zich afspeelt, 1890. Dat alles uit de hand loopt en uitdraait op een groot fiasco, voel je heel goed aankomen door de dreiging in het verhaal. Het blijft spannend tot het eind wat er zal gebeuren. Rosenboom heeft zich goed verdiept in de geschiedenis van de turfstekers in Drenthe. Je leeft mee met de mensen en hun uitzichtloze situatie. Ook de geschiedenis van Amsterdam is historisch correct. Geregeld staan er citaten in het verhaal die vrijwel letterlijk uit kranten van die tijd zijn ontleend. Anijs en Vedder zijn eigenlijk heel eenzaam. Ze behoren niet bij de groep die ze willen ontvluchten en worden niet opgenomen in de groep, waartoe ze willen behoren. Anijs doet zich voor als arts en Vedder schrijft onder het pseudoniem Veritas ingezonden stukken. Ze willen zich allebei onsterfelijk maken, ze voelen zich onder de maat, ook al omdat ze allebei geen nageslacht hebben, die de nieuwe tijd mee zullen maken. Thomas Rosenboom zei in 2000 tegen NRC Handelsblad: “Ik kies vaak personages die uit goede bedoelingen boven zichzelf willen uitstijgen en dan het slachtoffer worden van de misverstanden die ze hebben veroorzaakt. In hun ijver om alles te beheersen doen mijn helden altijd te veel.”Ik heb ook meteen gekeken of het wel echt was, dat er twee huisjes zijn ingebouwd en ja, het was zo. Ik heb het nog nooit gezien, terwijl ik toch al vaak in Amsterdam ben geweest. Ook om tijdens wandelingen de stad en gevels te bekijken. De geschiedenis van de twee mysterieuze pandjes in de gevel van het Victoria Hotel inspireerde schrijver Thomas Rozenboom bij het schrijven van zijn historische roman. Dat het boek in 2000 de Libris Literatuur Prijs kreeg, vind ik niet verwonderlijk. Het werd zelfs door het NRC Handelsblad gekozen tot één van de tien beste Nederlandse boeken allertijden. Het boek is verfilmd en de première kwam in 2015 uit. Nu ben ik ook heel nieuwsgierig naar de film, maar wilde het boek in ieder geval eerst lezen. Een meeslepend verhaal en een aanrader om te lezen.Op mijn blog is er een extra alinea gewijd aan een stadswandeling, die je kunt maken. (http://verschelling.synology.me/wordp...)

  • Joe Zivak
    2019-01-29 09:03

    Nudna, rozvlacna, antisocialisticka aneknota natiahnuta na stovky stran. Obe hlavne postavy romanu su karikatury, neda sa s nimi v nicom identifikovat, ani v malickostiach, ani v celkovom vnimani sveta. Drviva vacsina dialogov su monology prerusovane introspektivnymi pasazami, ktore unavne dokolecka ilustruju tieto vlastnosti hlavnych postav: nerozhodnost, neinformovanost, ignorovanie reality a ziadzu po verejnom uznani svojich schopnosti (co je vlastne boj o uznanie svojej existencie.) Toto je opakovane do zblbnutia. Musim to zopakovat, lebo takto to robi aj autor: toto je opakovane do zblbnutia. Preto nikoho neprekvapi, ze hrdinovia z toho nakoniec definitivne zblbnu. Existuje jedina vynimka - sam autor. Ako mu mohlo prist vtipne, ze to, co citatel vie po prvych patdesiatich stranach, je unosne pouzit ako pointu tristo stran dalej, je jedna velka zahada. Asi ratal s tym, ze nik nedava naozaj pozor.

  • Kristian
    2019-02-08 06:10

    Fantastisch boek!Rosenbooms archaïsche schrijfstijl neemt je op meeslepende wijze mee naar het Amsterdam van de late jaren tachtig van de negentiende eeuw. Hij neemt uitgebreid de tijd om zijn personages neer te zetten en hun speelruimte en de tijd waarin ze leven te beschrijven. Langzaam maar zeker wordt je het boek ingezogen, leef je als het ware mee met Vedder, met Anijs en met de Veldelingen. Spannend tot het laatst, mondt het boek uit in een onverwachte climax. Al maakt de ontroerende epiloog een hoop goed. Enige nadeel: door Rosenbooms uitgebreide beschrijvingen leest het boek wat traag weg. Al zit de snelheid (ook in hoofdstuk/alinea lengte) er op de hoogtepunten in het boek wel in. Daarom toch 4 sterren, en geen 5.

  • Hetty
    2019-02-12 11:55

    Op Dizzie 7/2/2009:Hij lag al tien jaar in de kast maar ik heb hem nu eindelijk en met veel plezier gelezen! Wat ik vooral mooi geschetst vind, is de tragiek van Vledder en Anijs die o zo graag bij de 'grote jongens' willen horen maar uiteindelijk toch niet boven hun eigen milieu uitgroeien. En natuurlijk nooit zo op gelet maar er staan inderdaad twee hele kleine huisjes naast het Victoria Hotel (hoe makkelijk loop je er als Amsterdammer aan voorbij!).

  • Lisa
    2019-01-20 12:50

    Door de schrijfstijl beland je meteen in het Nederland van eind van de negentiende eeuw, goed geschreven. Maar wat een tenenkrommende karakters hebben de twee hoofdpersonen..door hun hoogmoed, zelfingenomenheid en wereldvreemde ideeën benadelen ze niet alleen zichzelf, maar ook de mensen uit hun omgeving..

  • Daan
    2019-02-15 06:13

    Heb het boek gelezen nadat ik de film had gezien. Ik ben altijd fan van historische romans. Toch is Publieke Werken niet écht een historische roman. Het is het fictieve verhaal over de twee huisjes die nog steeds in het Victoria hotel zitten. Rosenboom schetst personages vol hoogmoed, vol hebzucht en weet ze menselijk te houden.. Hoe onaangenaam ze ook over kunnen komen.

  • Tom Rijpert
    2019-01-19 08:19

    Beautifully written. Hilariously tragic and funny at the same time. But so slow and a bit too over-the-top at times, even for my taste. Plus: two main characters with the exact, utter lack of self reflection was also a bit much at times. For me at least. Nonetheless: glad I read it.

  • Jordi van der Meulen
    2019-02-06 12:01

    verhaallijn is prima. Helaas zijn de personages dat niet: ze zijn te abstract, te onrealistisch, dat je er geen band mee op het bouwen. Hun eindeloze gedachten (zeker bij Vedder) zijn monotoon en stimuleren maar 1 ding: stukken overslaan.

  • Chris Osman
    2019-02-14 12:00

    My goal in 2017 is to read the top ten Dutch language books of all time. Publieke Werken is ranked number 10.https://nl.wikipedia.org/wiki/Lijst_v...This was a challenging book to read but I did it. What a better way to start reading Dutch books than with an almost 500 page, written in an 19th century style Dutch, incredibly detailed novel from Thomas Rosenboom.Publieke werken consists of two concurrent story lines of two cousins living in two different cities, Amsterdam and Hoogeveen, affected by events in the late 19th century. Walter Vedder, a violin maker, owns a house in front of the nearly constructed Amsterdam Centraal Station where he is confronted by plans to build the Victoria Hotel in the place he lives. He convinces his neighbor to join him in negotiations and takes advantage of his advantageous position that his house needs to be sold in order for the hotel to be built. The other story line consists of Walter's cousin, Chris Anijs who owns the only pharmacy in Hoogeveen until a second pharmacy is established by another who has a better diploma and credentials than him. He is confronted with the dire situation of the low income dwellers in the town, the "peat cutters," and decides to offer them doctoral care despite not having the proper credentials nor the authority, in the face of the town doctor who he doesn't like. These two story lines converge and each is put on a journey that will test their psyche, outlook on life, and those around them.This story is indeed a work of fiction, but I really enjoyed that Rosenboom took the two houses that do exist are situated right in the middle of the Victoria Hotel in Amsterdam and built a story around it. What I found beautiful about this book and what I appreciated the most is how descriptive Rosenboom is with the setting and his characters. Having lived in Amsterdam for 3 years, I could picture the Centraal Station being built and Vedder's journey to the American Hotel in search of the elusive Ebert, the middleman in the negotiations between Vedder and his neighbor and the hotel owner. The sheer descriptiveness of Roseboom's writing is the strength of this novel as you can really picture what 19th century Holland was like, Dutch customs and importance of religion at that time in the Netherlands. Although I am not a native Dutch speaker, I could still appreciate the sentence structure, word usage, and the 19th century Dickenesque style that is incorporated in the novel. One quick side note, I liked how Vedder and Anij's cousin, who spent a lot of time in America, has a save the day moment, for obvious biased reason. For those who have advanced Dutch skills I can highly recommend this book. Though it might not be the wisest idea to make this one your first, you will appreciate it nonetheless.

  • Hko
    2019-01-19 11:53

    niet uitgelezen, het was al traag en werd steeds langzamer. ik verloor de interesse

  • Mellius
    2019-02-09 14:06

    Wat is het verhaal achter de tweede panden, omsloten door het Victoria Hotel, tegenover het Centraal Station in Amsterdam. Er is nooit overeenstemming bereikt tussen de projectontwikkelaar en de huiseigenaren, maar niemand lijkt exact te weten hoe het zit. Rosenboom geeft daar in deze beknellende roman zijn eigen invulling aan.Over het geheel genomen een fascinerend boek over vioolbouwer Vedder die in de ontstane situatie een zee van onrealistische mogelijkheden ziet. Parallel en verweven met dit verhaal beschrijft Rosenboom het troosteloze leven op de veengronden in Drenthe, waar de neef van Vedder zich bekommert om het lot van de veldelingen. De verhaallijn over Vedder is heel dynamisch en enerverend, maar de passages over de gebeurtenissen in Drenthe zijn soms wat te uitgebreid en langdradig.

  • Marjolein
    2019-02-04 06:54

    READ IN DUTCHPublieke werken was een van de boeken die ik op mijn lijst had gezet voor mijn Nederlands mondeling vorige week. Ik was waarschijnlijk een beetje optimistisch geweest bij aanvang van dit boek van Thomas Rosenboom, en daarom had ik ook verwacht dat ik dit boek ruimschoots op tijd uit zou hebben (was ruim twee weken voor het mondeling begonnen), maar dat bleek niet helemaal zo te zijn...Het verhaal gaat over de twee neven Chris Anijs en Walter Vedder, beiden mannen die niet al te geslaagd zijn in het leven. Vedder krijgt ook nog te horen dat zijn huis plaats moet maken voor het nieuw te bouwen Victoria hotel. Hij is erop gebrand hier veel winst op te halen, en daarmee de overtocht naar Amerika voor 100 arme turfgraversfamilies te financieren....De reden waarom ik dit boek niet ruim op tijd af had, lag met name bij het feit dat het boek me niet echt pakte, Er gebeurde vrij weinig, de sfeer is erg naargeestig en de schrijfstijl is erg beschouwend (ik zou bijna denken dat ik met een impressionistisch boek te maken had). Het duurde ruim 400 pagina's voordat ik het interressant begon te vinden en het lezen was sneller en makkelijker werd. Voor mij was dit boek dan ook niet echt een topper, want het kon mij niet echt boeien. Met moeite heb ik het dan toch uitgelezen en daar was ik dan twee dagen voor mijn mondeling klaar mee. Gelukkig maar dat het het laatste boek was dat ik nog moest lezen! Ik zou het boek het liefst twee en een halve ster geven, maar zal vandaag in een gulle bui dan maar afronden op drie sterren. Maar dan wel een zwakke drie sterren. Markant detail nog, het was me nog nooit opgevallen (en ben toch al heel wat keren in Amsterdam geweest) dat het Victoriahotel om twee huisjes heen is gebouwd...

  • Sanne
    2019-01-20 08:54

    In Amsterdam, right across from the Central Station, is the Victoria Hotel. Right in the middle of the building's facade, there are two houses; the owners refused to sell their house and the hotel was build around them. This novel is about the (fictional) owner of one of these houses, Vedder, as he gets the offer to sell his house for the hotel that is about to be build. The second storyline is about Vedder's cousin Anijs, who is a pharmacist in Hoogeveen, a small village in the middle of the boglands in the north of the Netherlands. Both cousins are afflicted with a sense of self-importance and a need to help others (regardless of whether they want to be helped). The prime victims of their help are Vedder's neighbor, whom he helps negotiate with the hotel propiators, and a poor family of peat gatherers in Hoogeveen, who -like all other peat gatherers- are desperately poor.The style of the novel is lovely: beautiful sentences in slightly archaic Dutch that evoke the language of 19th century. The descriptions of the quickly changing city of Amsterdam and the harsh conditions in the boglands are wonderful. However, I've lost patience with this novel after 200 pages. The reason for this is the treatment of the daughter of the peat gathering family, Martha. She gets thoroughly and completely humiliated, stripped of all dignity and bodily integrity. So I lost patience with the cousins bumbling about, having grandiose monologues about helping her family (while doing nothing that would help them immediately, and especially her) and the very slow progression of the plot. Maybe I have more patience with the plot in the movie?

  • Moona8
    2019-02-02 06:18

    Wat haatte die Vedder toch. Wat een egocentrische man zonder een enkel inzicht. Altijd maar weer van dingen uitgaan en dan in een gat vallen wanneer zijn redenatie niet juist was. En omdat het gebouw waarom het gaat bekend is, weet je al hoe het af gaat lopen. Maar toch hoop je dat hij wel verkoopt, al was het maar voor de mensen op het veld. Wat had ik een medelijden met die mensen. Leven in diepe armoede, altijd maar hopen dat er iemand voor ze zorgt. En die arme Joanna, hoe vernedert werd zij daar op het veld. En Anijs die altijd probeert het goede te doen, maar de behoefte heeft om dat stiekem te doen. Altijd weer de haat op de hoog opgeleide. Hij is daarin net als Vedder, ook hij vertrouwt op zijn (vaak onjuiste) aannemingen. Natuurlijk heeft hij af en toe wel een punt, zoals de echte dokter, Amshoff, zijn werk niet goed doet voor de armen, maar hoe hij hierin doordraaft is soms tenenkrommend. En dan is er Martha, de lieve vrouw van Anijs, die zo goed voor kleine Pet zorgt. Zelf altijd kinderloos gebleven, maar toch bij haar man gebleven. Tot het einde van het boek dan. Toen was ze het helemaal zat, ze was haar kleine Pet kwijt en Anijs lag, grotendeels door eigen stommiteiten, in het ziekenhuis, besloot ze om eindelijk haar man te verlaten. Groot gelijk. Al probeerde Anijs zo goed mogelijk voor haar te zorgen, ze kon met hem gewoon niet gelukkig blijven. Maar naast alle nare, egocentrische en tenenkrommende mensen, was dit toch een goed boek. Want hoe vervelend alles ook was, ik wilde het boek uitlezen, voor de mensen in het Veld.

  • ellen
    2019-01-28 05:52

    Na zo'n 100 pagina's had ik wel door hoe de twee protagonisten in elkaar staken; beide heren leden simpelweg aan grootheidswaanzin. In de daarop volgende 400 pagina's werd die karakterisering vervolgens alleen maar herhaald en uitvergroot, begeleid door een heel trage plotontwikkeling. Zo zonde dat de karakters zo eendimensionaal bleven. Want het boek is verder prima geschreven, en bevat natuurlijk een mooi Hollands cultuurhistorisch verhaal. Maar het voelt voor mij alsof Rosenboom het boek vooral met deze ene prachtige climax in zijn achterhoofd heeft geschreven:"Uw huis zal uw eigendom blijven, zij het geïncorporeerd in het hotel, zoals dat in wezen ook nu al het geval is. Voor u zal er feitelijk niets meer veranderen.' (...)'Dus Henkenhaf bouwt om mij heen?' fluisterde hij verweesd.Ebert knikte, perste zijn lippen op elkaar en zweeg.'En dat venster boven mijn dak, dat wordt geen loket of balie, maar blijft een buitenraam?'Naarmate de feiten scherper tot Vedder doordrongen zakte hij dieper in elkaar, het was alsof hijzelf instortte nu zijn huis zou blijven staan, en nog meer tegenstellingen braken als scherven af van zijn oude begrip: Henkenhaf had het contact beëindigd, maar juist daardoor zouden zij voor altijd buren blijven; Henkenhaf liet hem los, met een eeuwige omhelzing tot gevolg; door het huis af te stoten sloot hij het voorgoed in; de definitieve afwijzing was een totale acceptatie.'" (p. 81 van 111 'Hst Een volk')2,5 ster

  • Restirw
    2019-01-24 09:56

    Veel te langdradig

  • Selle
    2019-02-06 06:54

    Het duurde even voordat ik in de flow van het verhaal kon komen. Ik moest eerst wennen aan de schrijfstijl. Het is vrij poëtisch en ik ben niet gewend om boeken die op zo'n manier zijn geschreven te lezen.Het plot was interessant en zo waren de personages. Ik heb een tante die in Drenthe woont en ik vond het leuk om een boek te lezen dat zich in deze streek waar ik weleens op bezoek ga afspeelt. Ook vond ik de periode waar het boek zich afspeelt interessant. Het Victoriaanse Tijdperk is één van mij favoriete periodes in de geschiedenis maar ik had tot nu toe nog nooit een boek gelezen dat zich in Nederland afspeelt in dit tijdperk. Dit boek heeft daar verandering in gebracht.Alle personages in Publieke Werken zijn tragische figuren. Anijs probeert arme mensen te helpen (view spoiler)[en als dank krijgt hij de dokter en de burgemeester van Hoogeveen achter zich aan. (hide spoiler)] Veder probeert de genegenheid van een jongen die hij beschouwd als zijn eigen zoon terug te winnen. (view spoiler)[Hij slaagt daar niet in.(hide spoiler)]Ik had erge medelijden met Veder toen ik het boek las. Ik had dit niet bij de film. Maar gelukkig eindigt het boek op een positieve noot. Hierdoor kon ik het boek met een tevreden gevoel sluiten. (view spoiler)[De brief die de Veldernaars Anijs stuurde raakte me. Ik had tranen in mijn ogen. (hide spoiler)]Ik zou dit boek zeker aanraden aan mensen die het geen probleem vinden om een boek te lezen dat geschreven is in een niet altijd toegankelijke schrijfstijl.

  • Ekmef
    2019-01-26 08:53

    Zo strak en vernuftig gecomponeerd dat het verhaal totaal voorspelbaar is. Halverwege ben ik er dus mee opgehouden ondat het net een schrijfoefening was waarvan je hoopt dat het gauw klaar is. Beeld je in dat je op n feestje bent waarbij iemand op overdreven wijze een totaal niet interessant verhaal ophangt en iedereen luistert maar zo'n beetje schaapachtig. Zo voelt het om dit boek te lezen. Grappig genoeg blinkt de wikipediapagina van dit boek (yep, mn voorspellingen klopten) ook van de superlatieven. Beetje overkill lijkt me. Overigens niets dan goeds over het taslgebruik. Heerlijk, dat 'hoog-Nederlands'. Maar t zou wat aangenamer voor de lezer zijn als er daadwerkelijk een mooi verhaal mee werd geschreven.

  • Jacco Hoekstra
    2019-02-10 11:58

    Genoten van dit meesterwerk. Trouwens ook mooi dat ie verfilmd is voor degenen die dit prachtige verhaal anders zouden missen. Ben benieuwd naar de film, die kan op een andere manier vast ook heel mooi zijn met zo'n verhaal en setting.Soms pijnlijk om te lezen, met name de zeer onhandige acties van Vledder. En ook de frustraties van Anijs.Het is natuurlijk eigenlijk volstrekt irrelevant voor het leesplezier maar ik vroeg me bij veel elementen van het verhaal af of het op werkelijkheid gebaseerd is. In ieder geval zal ook ik nu nooit meer naar het Victoria-hotel kunnen kijken zonder aan dit boek te denken.P.S. Uit andere reviews begrijp ik dat het boek vooral qua details tamelijk trouw is aan de historie.

  • Elly
    2019-01-28 08:54

    Boeiend, maar af en toe ook ergerlijk, deprimerend boek. Het is weergaloos geschreven, de exacte feiten en de zo goed voorstelbare zich net ontwikkelende tijdsgeest van de nieuwe eeuw van industrialisatie. De rijkdom naast de armoede. De wereld van alle mogelijkheden naast de hopeloosheid. Die van de macht naast de machteloosheid. Het daardoor ontstaan van misstanden. Het wordt door Rooseboom goed en uitvoerig beschreven. Zo uitvoerig dat je af en toe het boek weglegt omdat je je aan de hoofdpersonen ergert. Kan het zo ver gaan? Maar niettemin geeft het een indrukwekkend beeld van Amsterdam, de turfarbeiders in Drente, de weg naar Amerika, de "kansen" die daar weer lagen etc.

  • Sander
    2019-01-22 08:50

    Meh. Geschreven in mooi Nederlands, en daarom heb ik het wel uitgelezen. Het verhaal vond ik maar raar. In het algemeen kunnen personages natuurlijk onredelijk handelen, als dat voortvloeit uit zwaktes in hun karakter. Maar dat principe wordt in dit boek zo ver doorgevoerd dat ik halverwege echt al niets gaf om beide hoofdrolspelers. Ze werken zichzelf door hun eigen karakterfouten en kortzichtigheid in de problemen. Dieper, en dieper, en dieper. En dan nog wat dieper. Als lezer denk ik dan aan de woorden van Bart Simpson: I'm supposed to feel what, exactly?

  • Indra Schrage
    2019-02-09 09:08

    Een goed boek wat je zo kan opslurpen dat het je af en toe een beetje gek maakt.De opbouw naar het einde toe is grandioos, het kleine stuk vlak voor het einde zeg maar. Het einde zelf vond ik daardoor alleen wel een beetje tegenvallen maar zkeer geen slecht boek om te lezen voor je lijst, zeker als je zowel de omgeving van Hoogeveen als die van Amsterdam een beetje kent, waar het boek zich afspeelt.

  • Bart
    2019-02-08 06:04

    Ongelofelijk, wat een goed boek. De manier waarom Rosenboom je meeneemt naar het einde van de negentiende eeuw is indrukwekkend. Zijn archaische taalgebruik en kennis van tijdsgebonden gebruiken draagt daar uiteraard aan bij. En dan het verhaal an sich. Opbouwend en bijna denderend als een stoomlocomotief moet je er in mee. Een boek met veel prachtige details, zonder te lang op een zijspoor te blijven en er al helemaal niet in af te dwalen. Misschien wel mijn nieuwe favoriete boek...

  • Corné
    2019-01-29 07:06

    Dat Publieke Werken de Libris Literatuur Prijs heeft gewonnen in 2000 was mij (uiteraard) geheel ontgaan. Dat ontdekte ik pas een uur geleden. Ik kreeg het uiteindelijk cadeau van een goede vriend en het heeft nog een hele tijd geduurd voor ik het uiteindelijk las. Maar toen heb ik er ontzettend van genoten: historische feiten vermengd met heerlijk leesbare fictie. Ik bleef slecht met één vraag zitten: waarom had ik dit niet veel eerder gelezen?