Read Night Prayers by Santiago Gamboa Online

night-prayers

A Colombian philosophy student is arrested in Bangkok and accused of drug trafficking. Unless he enters a guilty plea he will almost certainly be sentenced to death. But it is not his own death that weighs most heavily on him but a tender longing for his sister, Juana, whom he hasn't seen for years. Before he dies he wants nothing more than to be reunited with her.As a boyA Colombian philosophy student is arrested in Bangkok and accused of drug trafficking. Unless he enters a guilty plea he will almost certainly be sentenced to death. But it is not his own death that weighs most heavily on him but a tender longing for his sister, Juana, whom he hasn't seen for years. Before he dies he wants nothing more than to be reunited with her.As a boy, Manuel was a dreamer, a lover of literature, and a tagger. Juana made a promise  to do everything in her power to protect him from the drug-and violence-infested streets of Bogotá. She decided to take him as far from Colombia as possible, and in order to raise the money to do so, she went to work as a high priced escort and entered into contact with the dangerous world of corrupt politicians. When things spun out of control she was forced to flee, leaving her beloved brother behind. Juana and Manuel's story reaches the ears of the Colombian counsel general in New Delhi, and he tracks down Juana, now married to a rich Japanese man, in Tokyo. The counsel general takes it upon himself to reunite the two siblings. A feat that may be beyond his power. Fans of both Roberto Bolaño and Gabriel García Márquez will find much to admire in this story about the mean streets of Bogotá, the sordid bordellos of Thailand, and a love between siblings that knows no end. With the stylishness that has earned him a reputation as one of "the most important Colombian writers" (Manuel Vázquez Montalbán), Santiago Gamboa lends his story a driving, irresistible rhythm....

Title : Night Prayers
Author :
Rating :
ISBN : 9781609453114
Format Type : Paperback
Number of Pages : 320 Pages
Status : Available For Download
Last checked : 21 Minutes ago!

Night Prayers Reviews

  • Orsodimondo
    2018-12-07 03:29

    DESPERATELY SEEKING JUANA Signor console, signor Gamboa, caro Santiago, questo libro sembra quasi un novello Uomo senza qualità, pur non assomigliando per nulla a quell’insuperabile capolavoro. Rosanna Arquette e Madonna in “Desperately Seeking Susan” di Susan Seidelman, 1985.Eppure qui c’è una voce, attribuita a un fantomatico inter-nauta, che mi ha evocato Moosbrugger. E anche qui i protagonisti sono un fratello e una sorella, Manuel e Juana, novelli Ulrich e Agathe. La loro storia, che è prima di tutto una storia d’amore e non un noir, sovrasta le tante altre cose importanti di cui parla questo libro, che potrebbe forse narrare la caduta del mondo occidentale, strangolato dai mostri che ha generato, proprio come la maestosa opera di Musil racconta il tramonto (la decadenza) della Kakania asburgica. E Bogotà potrebbe rispecchiare Vienna, città generatrici di storie, a cui il tono nostalgico di Gamboa oggi, di Musil allora, sa dare voce unica e per me struggente.Egon Schiele.Però, signor console, signor Gamboa, caro Santiago, questo libro mi fa venire in mente anche quelli di Manuel Puig, che io ho letto e amato tutti. No, non è la vicinanza geografica, lei colombiano e Puig argentino. È piuttosto per certi temi, come il sesso, la femminilità, l’omosessualità, il tono lussureggiante e rocambolesco con cui entrambi li affrontate, con discrezione e riserbo ma in modo diretto e aperto, che sembra un ossimoro, ma è proprio così che entrambi ne parlate. E il vostro comune il vostro amore per il cinema e gusto per le storie, per il racconto, l’intreccio e l’incastro e come una sboccia dall’altra e ne partorisce una nuova.”Il bacio della donna ragno” di Hector Babenco, 1985. William Hurt vinse l’Oscar come miglior attore protagonista.E poi, signor console, signor Gamboa, caro Santiago, come non ritrovare anche Romeo and Juliet, lo Shakespeare meno riuscito secondo me. Ma, comunque io la rigiri, un grande inno all’amore, un grido d’amore unico! Quel congegno narrativo che sembra contorto e involuto urla e gronda amore da ogni parte. E io lo ritrovo qui, nel processo che porta Manuel a Bangkok a inseguire la sorella che è a Tokyo - nel finale, in Juana che invece è… no, no, mi fermo, niente anticipazioni, niente spoiler, la sua trama è parte integrante del piacere di leggere questo libro così bello.La versione cinematografica della tragedia di Shakespeare che preferisco è “Romeo + Juliet” di quel geniaccio di Baz Luhrman, 1996.Perché, signor console, signor Gamboa, caro Santiago, per come io la metta, per quanti richiami e paralleli e riferimenti possa avanzare, quello che resta alla fine è solo questo: Preghiere notturne è un gran bel libro, una lettura intensa e trascinante, che vive di luce propria, che non ha bisogno di modelli in cui specchiarsi, che raggiunge vette notevoli. Chapeau signor console, signor Gamboa, caro Santiago, ci rivediamo presto.Il cadavere continuò a morire.

  • Makis Dionis
    2018-12-11 23:35

    Η Μπογκοτά, ο καμβάς του , με πινελιές από Τόκιο, Μπανκόγκ, Δελχί κ Τεχεράνη.. Όπως κ ο Άλβαρες στους 35 νεκρούς, αναδεικνύει την επόμενη σημαντική πόλη της Λατινικής Αμερικής , μετά το Μπουενος Αιρες κ το Σαντιάγο. Μία πόλη, μία χώρα, που βγαίνει από εμφύλιο , με τους ανθρώπους της να προσπαθουν κ να καταφέρνουν να ΖΟΥΝ και να το απολαμβάνουν στο έπακρο. Αν και αφελές σε πολλά σημεία, για να βοηθηθεί η εξέλιξη της πλοκής, δεν παύει να είναι δυναμίτης όταν περιγράφει τη ζωή της πόλης, είτε αφορά τα πιτσιρικια που διαβάζουν λογοτεχνία, είτε τη πορεία για τους αγνοούμενους, είτε τους εστέτ μετανάστες της.

  • Thomas
    2018-12-03 21:31

    Βαθμολογία: ★★Οι Νυχτερινές Ικεσίες ήταν για μένα ανάμεσα στις 5 μεγαλύτερες απογοητεύσεις της χρονιάς. Ξεκινά δυναμικά και υποσχόμενα με μια ιστορία ενηλικίωσης (αφήγηση του Μανουέλ) και μια ιστορία αναζήτησης (αφήγηση του Πρόξενου). Όταν μπλέκεται στην ιστορία η Χουάνα, το βιβλίο κάνει μια κατακόρυφη βουτιά στην ποιότητα και ανιαρό και ακαταλαβίστικο. Για μένα ο συγγραφέας ξεκάθαρα δεν ήξερε τι ήθελε να γράψει. Δε θα το πρότεινα.

  • Maria Bikaki
    2018-12-14 01:49

    “Βλέποντας τη μια ταινία μετά την άλλη, μπαίνοντας ολοένα και πιο βαθιά σε εκείνον τον κόσμο, όπως με τις ταινίες του Μάρτιν Σκορτσέζε για τη Νέα Υόρκη, από το κακόφημοι δρόμοι ως το καζίνο, ήρωες όχι πλήρως προσαρμοσμένοι, με μια τάση φυγής και μεγάλη ευαισθησία, με την ανασφάλεια του ανθρώπου που έχει τραυματιστεί πολύ νωρίς στο ρινγκ, που βγήκε σχεδόν ακρωτηριασμένος, κρύβοντας ένα χτύπημα ή μια χαρακιά που μας ντροπιάζει και μας κάνει δυστυχείς, όπως έγραψε ο Σαρτρ, έτσι μας φαινόταν η ζωή και όταν αργότερα διάβασα το κεκλεισμένων των θυρών κατάλαβα τέλεια τι ήθελε να πει, λες και ένα κομμάτι που έλειπε και που πολύ το λαχταρούσα ήρθε και ταίριαξε στα κύτταρα μου, μια βαθιά κατανόηση των ιδεών, η βεβαιότητα ότι κάτι είναι αληθινό και γι αυτό μία από τις φράσεις του αντηχούσε χρόνια μες στο μυαλό μου, «η κόλαση είναι οι άλλοι» δε μπορεί να φτάσει κανείς σε μια τέτοια λακωνική διατύπωση δίχως να έχει νιώσει και ζήσει αυτό που ένιωθα εγώ εκείνα τα χρόνια, κύριε πρόξενε, σας βεβαιώνω.” Χμ δεν το γνώριζα το συγκεκριμένο βιβλίο. Περισσότερο το δανείστηκα γιατί μου αρέσει και γενικά πάντα ψάχνομαι να διαβάζω βιβλία από λατινική Αμερική και δεύτερον γιατί με τράβηξε στο μάτι το εξώφυλλο σε συνδυασμό με τον πιασάρικο κουλτουριάρικο τίτλο. Πιστεύω ότι είναι ένα βιβλίο που θα διχάσει. Το είδα και στις δικές σας κριτικές πριν διαβάσω το βιβλίο, το συνειδητοποίησα και τώρα αφού το τελείωσα και εγώ. Το βιβλίο αυτό για παράδειγμα θα αγαπηθεί σίγουρα από βιβλιόφιλους που αρέσκονται στα βιβλία να βρίσκουν αναφορές για άλλα πολυαγαπημένα βιβλία και συγγραφείς και ο Γκαμπόα δίνει αρκετές δόσεις αυτών ειδικά στους συγγραφείς που τον σημάδεψαν εκείνον προσωπικά. Από την άλλη θα διχάσει σχετικά με το θέμα του και κατά πόσο ανταποκρίνεται στις προσδοκίες του αναγνώστη ως προς την εκτέλεση του και ίσως και για το περιεχόμενο του. Για μένα ήταν ας πούμε μια ξεκάθαρη ιστορία αγάπης αλλά δεν ξέρω αν είναι σαφές για όλους το ίδιο πράγμα. Είμαι κάπου στη μέση και δεν έχω αποφασίσει που πρέπει να γείρει η ζυγαριά. Ήταν ένα βιβλίο που ούτε με ενθουσίασε άλλα ούτε και με απογοήτευσε. Βρήκα ενδιαφέρουσα την προσέγγιση. Ο συγγραφέας ξέρει σίγουρα να γράφει, μου άρεσε ιδιαίτερα το πλαίσιο και ο συνδυασμός διαφορετικών πολιτισμών μια όμορφη τοιχογραφία να την πούμε έτσι διαφορετικών χωρών όπως η Μπογκοτά, η Τεχεράνη, το Τόκιο ενώ οι αναφορές που είπα και παραπάνω στη λογοτεχνία και στον κινηματογράφο κάνουν τη γραφή του αρκετά πειστική και του δίνουν το πάτημα να μιλήσει για θέματα καυτά που απασχολούν τον καθένα από μας με κύριο άξονα αυτών την ευτυχία και το κυνήγι αυτής. Δεν εχω κάτι άλλο συγκεκριμένο αρνητικό να σας βρω απλά ήθελα ένα τσικ παραπάνω αν θέλετε για να απογειωθώ και να το χαρακτηρίσω ένα σπουδαίο βιβλίο. Ήταν όμως ένα καλό βιβλίο

  • Solistas
    2018-12-01 01:52

    3.5/5"Λόγια, λόγια, λόγια. Νυχτερινές Ικεσίες.Εκείνες οι λέξεις που δεν ξεστόμισαν κ τώρα τις σκέφτονται κ ακούγονται μες στον νου τους σαν σπαραχτικά ουρλιαχτά, κραυγές αγωνίας κ αγάπης. Δύο σιωπηλές λιτανείες κ εγώ στη μέση αυτής της παράξενης καταιγίδας, κοντά σ'έναν πλανήτη που έφτιαξαν οι δυο τους κ που δεν τον κατοίκησαν ποτέ..."Όπως ξεκαθαρίζει σχεδόν απ'την αρχή ο αφηγητής του Gamboa, αυτή εδώ είναι μια ιστορία αγάπης. Όχι μόνο μεταξύ δύο αδελφών αλλά -κυρίως- ανάμεσα στο συγγραφέα, τα βιβλία κ τα ποτά που σημάδεψαν τη ζωή του. Στο ενδιάμεσο σχολιάζει με μια πανέμορφη αμφιθυμία τη ζωή στη Μπογκοτά κ ξετυλίγει αργά-αργά την πλοκή του κειμένου.Οι Νυχτερινές Ικεσίες είναι ένα βιβλίο που λογικά θα αρέσει σε πολλούς αναγνώστες γιατί στις σελίδες του θα βρεις όλα τα βιβλία που έχεις διαβάσει ή επιθυμείς να διαβάσεις στο μέλλον, απ'τον Taibo κ τον Marquez μέχρι τον David Foster Wallace κ τον Martin Amis. Αν όμως δεν είσαι οπαδός των βιβλιοφιλικών κειμένων, (κ προσωπικά δεν είμαι), η συγκεκριμένη κυκλοφορία δεν θα σε ενθουσιάσει ιδιαίτερα. Εν ολίγοις, το ακατάσχετο λογοτεχνικό namedropping με κουράζει, ακόμα κ αν βοηθάει να προσθέσεις 2-3 ακόμα συγγραφείς σε αυτή την ατελείωτη λίστα με τα βιβλία που θες να αγοράσεις. Γνωρίζω βέβαια πως ανήκω στη μειοψηφία αφού η 1η έκδοση εξαντλήθηκε σε σύντομο χρονικό διάστημα αλλά κ τι να κάνω;Άλλωστε δεν υπάρχει αμφιβολία πως ο Gamboa γράφει πολύ ωραία κ μερικές σελίδες του βιβλίου είναι τόσο όμορφες που διώχνουν το πειρασμό χαμηλότερης βαθμολογίας. Σίγουρα θα δοκιμάσω κ το άλλο βιβλίο του που έχει μεταφραστεί στα ελληνικά.

  • Xenia Germeni
    2018-12-09 00:28

    Ένα βιβλίο ή πολλά βιβλία ή όλα τα βιβλία που θες να διαβάσεις. Ένας κόσμος κοντά και ένας κόσμος μακριά. Ο Gamboa έφτιαξε έναν υφαντόκοσμο του πραγματικού και του σκληρού κόσμου της Λατινικής Αμερικής, της Ασίας και της Ευρώπης. Έναν κόσμο που σε ρουφάει, σε λικνίζει, σε υπνωτίζει, σε εξοργίζει κι όμως είσαι μέρος του με τον έναν ή με τον άλλο τρόπο. Οι ήρωες του Gamboa ανήκουν και στο φανταστικό κόσμο και στον ρεαλιστικό- ο ίδιος ο Gamboa υπήρξε πολιτιστικός ακόλουθος της ΟΥΝΕΣΚΟ στην Πρεσβεία της Κολομβίας στην Ινδία. Κι ενώ ο αναγνώστης ξέρει ότι το χαπι εντ δεν τον περιμένει στο τέλος, ζει είτε μέσα από τη ζωή της Χουάνα είτε μέσα από τον κύριο Πρόξενο είτε μέσα από τον Μανουελ. Ο Gamboa αποτίει φόρο τιμής στους συγγραφείς που τον σημάδεψαν (ακόμη και σε σύγχρονους συμπατριώτες του), στο αλκοολ, στο φαγητό και στο σινεμά. Οι περιγραφές της Κολομβίας μέσα από την ηρωίδα του Χουάνα θυμίζουν τα ντοκυμαντερ του χιλιανού Patricio Guzman ή του Ciro Guerra, ενώ η Ιαπωνία θυμίζει τις εικόνες του Daido Moriyama. Κάθε γραμμή του Gamboa είναι ένα χαστούκι σε όλα όσα τον έχουν θυμώσει και σε όσα έχει δει ή ακούσει ή και γιατί όχι βιώσει..Είναι οι νυχτερινές ικεσίες ζωντανών και πεθαμένων, χαμένων, αγνοούμενων, διαδυκτιακών φίλων (υπαρκτών ή μη), μοναχικών, και όλων όσων αναζητούν να επιστρέψουν στις αναμνήσεις τους, αλλά ίσως ο δρόμος βγάζει στο πουθενά..κι όμως συνεχίζουν να ψάχνουν "ίσως σε κάποιο άλλο βιβλίο ή σε μιαν άλλη πόλη.....Οι μεγαλόπρεπες πολιτείες. Εκεί συμβαίνουν οι ιστορίες, ίσως την αυγή ή μπορεί και αργά το απόγευμα, όπως και να 'χει, μακριά από τον καυτό ήλιο του μεσημεριού. Θα φτάσουμε ποτέ ως αυτές; Ίσως μπούμε σ'αυτή την καινούρια πόλη το χάραμα ή πριν νυχτώσει".

  • Roberto
    2018-11-20 00:40

    Bangkok, senza ritornoPreghiere notturne è un romanzo complesso che intreccia la storia recente della Colombia con quella del grande amore che lega due fratelli, Manuel e Juana.La Colombia del presidente Alvaro Uribe viene osservata dalla famiglie dei due fratelli, persone del ceto medio che disprezzano la cultura e che fanno affidamento solo sulla televisione e sulle menzogne propagandistiche che essa trasmette. Stragi, collusione coi narcotrafficanti, corruzione, uccisioni di oppositori al governo sono accettati senza battere ciglio, senza interrogarsi sul loro significato (ci ricorda qualcosa?).Gamboa va oltre il modello Colombiano, chiamando in causa anche gli europei come modello di finta democrazia da non seguire (cose che sappiamo certamente, ma che fa effetto vedere scritte):“In Europa non c’è futuro. É un continente esausto e scorbutico che vuole insegnare a vivere agli altri, ma che a furia di guardarsi allo specchio si é congelato. L’Europa, come tutte le società opulente, è su una brutta china. Come un individuo che ha tutto, che è innamorato di se stesso e si rimira, ecco ciò che succede là, ma quello che gli europei non sanno e che loro non sono il futuro di nessuno. Al contrario, il futuro é la periferia. Come puoi dire che questo paese è arretrato e violento, quasi si trattasse di una caratteristica essenziale, razziale o culturale di una nazione in particolare? La pace che oggi vedi in Europa é costata duemila anni di guerre, sangue, torture e crudeltà. Quando le nazioni europee avevano l’età attuale della Colombia erano nemiche tra loro e ogni volta che si scontravano scorreva il sangue, c’erano laghi ed estuari di sangue, darsene di sangue. L’ultima guerra europea ha lasciato cinquantaquattro milioni di morti. Non ti sembra violenza questa? Non dimenticarlo mai”.I due fratelli sognano un destino diverso e crescono coltivando il sogno di un riscatto culturale dalla propria famiglia d’origine. Sogno che Juana cerca di ottenere a qualsiasi costo, anche vendendosi, per cercare di aiutare il fratello a lasciare l'opprimente ambiente di Bogotà. Ma la situazione le scappa di mano ed è costretta ad abbandonare la Colombia senza preavviso, senza lasciare alcun tipo di messaggio al fratello, che si metterà alla sua disperata ricerca in giro per il mondo.Il romanzo, che spazia da Bogotà a Bangkok, da Tokyo a Teheran, è intenso e coinvolgente e ci fornisce tanti spunti di lettura e tanti temi da approfondire; letteratura, narcotraffico, prostituzione, turismo sessuale, corruzione, desaparecidos, ignoranza, culture diverse. Forse la storia, specie nell'ultima parte raccontata da Juana, che diventa prostituta di lusso, perde un po' di credibilità diventando fin troppo carica.In ogni caso, la descrizione dell'inizio dell'amore fraterno, quando i due son bimbi, il profondo rapporto che lega i due nonostante l'assenza di lei, il dramma della ricerca in giro per il mondo e la determinazione della sorella a fare qualunque cosa potesse servire alla crescita e all'affrancamento dall'opprimente ambiente colombiano sono assolutamente commoventi.I sudamericani hanno il gusto per l'intreccio, per le storie, per le complicazioni e anche questo libro non sfugge alla regola. Il risultato è un gran bel romanzo, scorrevole, fluido, coinvolgente e che colpisce nel segno.

  • Glire
    2018-11-18 04:31

    2017 PopSugar Reading Challenge #33: A book set in two different time periods."Palabras, palabras, palabras. Plegarias nocturnas. Las que no se dijeron y ahora piensan y que en sus mentes son desgarrados alaridos, gritos de ansiedad y amor. Dos letanías silenciosas, y yo en medio de esa extraña tormenta, cerca de un planeta creado por ellos que jamás habitaron. Dos seres frágiles que añoran estar juntos y ser olvidados, y la vida, como un muro, interponiéndose."¿Qué sé yo acerca de lo que es ser colombiano? ¿Qué sé yo acerca de lo que es vivir atemorizado por las FARC? ¿Qué sé yo acerca de la vida de esos que han desaparecido y del dolor de los que quedaron atrás? Nada. Y, aún así, Plegarias Nocturnas parece una historia cercana. Santiago Gamboa logra con una maravillosa voz narrativa sumergirte en ese mundo de corrupción, violencia y desasosiego. Un testimonio de la realidad latinoamericana: de su conciencia, sus sueños, sus muertes y sus amores. "Le voy a decir algo: esta no va a ser una novela negra, ¿quiere sorprenderse? Va a ser una novela de amor."Lamentablemente, la trama pierde un poco de su fuerza a medida que se acerca al desenlace, cuando algunas situaciones son dramatizadas en exceso causando que pierdan credibilidad. Aun así, la escritura de Gamboa me ha ENCANTADO. Logra construir unos personajes inolvidables, en una historia emotiva que juega a impresionar y a herir al lector. Y que lo logra... la mayor parte del tiempo

  • jeremy
    2018-12-11 04:45

    words, words, words.night prayers.those they had not said to each other and now were thinking, words that in their minds were heartrending screams, cries of anxiety and love. two silent litanies, and me in the middle of that strange storm, near a planet created by those who never lived on it. two fragile creatures who longed to be together and to be forgotten, and life, like a wall, coming between them.a thrilling and impressive work of fiction, night prayers (plegarias nocturnas) is the second work of colombian author santiago gamboa to be rendered into english (after necropolis). told in three distinct voices, night prayers is a continent-spanning crime novel revolving around sibling loyalty. with plenty of politics and nefarious dealings (and sex and drugs, too), gamboa's new book is rife with tension and literary allusion. though not a perfect outing, night prayers must still be considered as one of the year's finer efforts.i listened to monsieur echenoz with skepticism and said, but in european wars people killed each other for an ideal, not here, here it's pure barbarism, it's money or land or cocaine, but he said, it's the same thing, the reasons someone who's about to shoot another man thinks he has may vary, but the deed is the same, someone will press the trigger, and when the lead breaks the skin and drills into the cranium and damages a lobe and perforates it and opens a path in the brain, a life with a history and past will be cut short and a body transformed into a bloodstained mass that will fall to the ground, and that fact, which is horrible in itself and can't in any way be explained or justified, makes all the reasons equivalent; in the middle of the twentieth century it was ideologies, then it was land or the control of resources, reserves of hydrocarbons. politics isn't the reason, just the way politics represents a need to take the next step, which is to go on the attack. ideologies are merely self-fulfilling prophecies. force is the argument most often used by man in his history, whatever culture he belongs to, so don't worry, nothing is being done here that hasn't been done before in other places, and for the same reasons.*translated from the spanish by howard curtis (jean-claude izzo, canek sánchez guevara, gamboa's necropolis, et al.)

  • Camila Romero
    2018-11-18 22:48

    Una historia no apta para sensibles, la verdad es que me impacto mucho al final, y no pude evitar derramar una lagrima o sentirme mal, existen autores que tienen una capacidad tocar nuestros mas profundos sentimientos, sensaciones, y hacerlas florecer. Estuve en Bangkok, ¿Mi boleto de avion? Este libro, lo describe de una manera tan detallada, que es como haber estado en cada calle y esquina de Bangkok, haber sentido sus olores, su clima, saborear cada comida exotica, fue una experiencia inigualable.

  • George-Icaros Babassakis
    2018-12-13 21:32

    Και μόνο για το Κεφάλαιο 4, είναι διαμάντι. Χώρια που παίζει ο Ντέιβιντ Φόστερ Γουάλας πιο μετά. Έξοχον ανάγνωσμα!

  • Laura
    2018-11-15 21:27

    This was a craaaazy book, the reader certainly does not expect everything that happens. It seemed a bit slow at the beginning (yet interesting); however, when Manuel finds a clue about Juana things spin around like crazy. It's a great story, albeit I'll have to say that calling it a "love" story was a bit incestuous (was I the only one thinking that at the end?)I did have two issues with the book: 1st, I did not understand "Inter-neta's" chapters. I thought there's be a point where the reader would understand this "character", but the book could have certainly do without it. The second thing that drove me to my nerves was the fact that I could not stand how much of a commie Manuel and Juana were. I know that my background puts me on my tippytoes automatically at the slightess inclination to communism and socialism on people, but knowing from Colombian friends that Alvaro Uribe was indeed the best thing that could have happened to Colombia (and that the Colombia people know today is thanks to him) any time I read how they (Manuel and Juana) criticized him made me almost stop reading the book.I'd definitely recommend it; for some reason I read it in English instead of Spanish which would have been better but that only means I can get to read it again with new eyes if I decide to do so.

  • Efi
    2018-12-17 00:28

    3 1/2 *

  • Maria Altiki
    2018-12-07 23:49

    Το Νυχτερινές Ικεσίες είναι ένα βιβλιοφιλικό κοινωνικοπολιτικό νουάρ μυθιστόρημα, που διαβάζοντας το, μαθαίνεις την πρόσφατη ιστορία της Κολομβίας επί κυβέρνησης Αλβάρο Ουρίμπε (2002-2010), αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Πρόκειται και για μια ιστορία αγάπης δύο αδελφών, του Μανουέλ και της Χουάνα. Η ιστορία ξεκινάει από τα παιδικά τους χρόνια με την εκλογή του Ουρίμπε ως προέδρου της Κολομβίας. Ο συγγραφέας σκιαγραφεί με ζοφερά χρώματα τα χρόνια εκείνα, κάνοντας πολύ ενδιαφέρουσα την ανάγνωση μιας και προσωπικά το μόνο που είχα ακουστά για την Κολομβία ήταν για τα καρτέλ, τα ναρκωτικά και τον Πάπλο Εσκομπάρ. Στον καμβά του βιβλίου υπάρχουν πινελιές από Δελχί, Μπανγκόκ, Τεχεράνη και Τόκιο. Η ιστορία κλιμακώνεται από τις αφηγήσεις τριών προσώπων, του Μανουέλ, του πρόξενου και της Χουάνα. Αυτό που δεν κατάλαβα ήταν ο ρόλος της διαδικτυακής. Για αυτό και για τον απίστευτο καταιγισμό από ονόματα Λατινοαμερικάνων συγγραφέων, ποιητών και φιλοσόφων, πράγμα που δεν μου αρέσει καθόλου στα βιβλία, αντί για 5* του βάζω 4*.

  • Alejandro Garzón
    2018-12-12 04:39

    Santiago Gamboa sin duda se ha convertido en uno de mis escritores favoritos. Este libro muy bueno, narra una historia de amor entre hermanos en los tiempos de Uribe; tiempos de masacres, falsos positivos y esperanzas desmedidas en medio de un país que le cuesta dejar de vivir sin violencia.

  • Ελένη Αθανασίου
    2018-11-20 04:39

    Μια αρχή πολλά υποσχόμενη, μια μέση αδιάφορη και ένα τέλος τόσο φλύαρο...Πίσω απ το άλλοθι της κοινωνικοπολιτικής προσέγγισης απόμεινε μόνο το σεξ η βία και η νοθεία. Απ τα τόσα ονόματα που ¨παίζουν¨στις σελίδες του, τον μήνυσε άραγε κανένα για το δήθεν ιστορικό πλαίσιο? Μια τεράστια απογοήτευση ήταν το βιβλίο αυτό.

  • Vivek Tejuja
    2018-12-08 05:47

    Reading “Night Prayers” by Santiago Gambao is like watching a movie on adrenalin. It is not only a crime novel but also a literary crime novel that takes you through the heartland of Latin America. It is also a story of sibling love and so much happening in the background, that you don’t realize when you have come to the end of the book. “Night Prayers” may seem like it isn’t an easy read when you begin it, however, once you start, you realize it is most simple and a fabulous read at that. The book is about Manuel, a Colombian philosophy student who gets arrested in Bangkok, accused of drug trafficking. He has a sister named Juana, who he hasn’t seen for years. He longs to see her. He doesn’t even care if he is executed. All he wants is to see her. Juana’s life has been all about protecting her brother from the mean streets of Bogotá. She decides to take him away from Bogotá – as far as she can and she is unable to. All of this happened when Manuel was a student, a dreamer and great lover of literature. Things take an ugly turn and she has to leave her brother behind. In present day, she is married to a rich Japanese businessman and lives in Tokyo. In all of this, the Colombian counsel in Delhi wants to help and reunite the siblings and all of this with the intrigue of Manuel’s case and what actually happened there. This is in short, the story of “Night Prayers”. Now, why must you read this book? Let me tell you the reasons. Santiago is a writer who is so skillful that he cannot write anything mediocre or bad at all. I’ve read one of his other books, “Necropolis” and it shines – I kid you not when I say that. It is intricate (just like this one), layered and characters who stay with you long after. Manuel and Juana stop becoming mere characters and become people for the reader. As a reader, I was involved in everything they did or didn’t do – the choices made and the repercussions. For me, what also worked very well in the novel were the secondary characters – from the counsel in Delhi to the underbelly goons of Bogotá, each of them had oodles of character and charm to sustain me throughout. Santiago’s writing is essentially as though you are watching a well-scripted movie. The plot points are tight and don’t waiver. The translation by Howard Curtis is precise and does not meander into rambling at any point. The prose is chic and stylish – the dialogues even more. “Night Prayers” is the kind of book that you will race through in the span of a weekend and I’m sure you would want more by Gamboa – in that case, please keep “Necropolis” handy as well. You have to read them consequently. All in all, please visit the nearest bookshop or order these two online, right now!

  • Vasileios
    2018-11-23 21:53

    http://www.dreamersandco.com/2012/11/...Το βιβλίο “Βραδυνές Προσευχές” (Plegarias Nocturnas) του Santiago Gamboa αποτελεί ένα μείγμα μεταξύ μυθιστορήματος και χρονικού, βάζει τον αναγνώστη στο παιχνίδι της αφήγησης, ενώ το τέλος είναι ανοικτό τόσο στην αξία της ανθρώπινης ζωής όσο και στην αξία της λογοτεχνίας. Αν και η δομή και η ιστορία του, θα σας θυμίσουν αστυνομική λογοτεχνία, αυτό που κυριαρχεί στην πορεία είναι μία ιδιαίτερη και δυνατή ιστορία αγάπης δύο αδερφών (ενός ονειροπόλου φοιτητή φιλολογίας και μιας γυναίκας που θέλει να ζήσει ελεύθερα τη ζωή της) και που το όνειρό τους είναι να ζήσουν μαζί, κάτι που όμως το συνειδητοποιούν αφού απομακρυνθεί ο ένας από τον άλλον.Η ιστορία ξεκινάει με την αφήγηση του πρόξενου της Κολομβίας στο Νέο Δελχί, όταν ο ίδιος πρέπει να βοηθήσει έναν νεαρό φοιτητή Φιλολογίας, τον Manuel, που κατηγορήθηκε για εμπόριο ναρκωτικών και είναι κρατούμενος στη Μπανγκόκ.Από εκείνη τη στιγμή αρχίζει να ξετυλίγεται το κουβάρι της ζωής του... Σε μια αφήγηση που θυμίζει αστυνομικό μυθιστόρημα αν και όπως είπαμε κυριαρχεί μια ιστορία αστείρευτης αγάπης που είναι έτοιμη να κάνει τα πάντα για την υπεράσπισή της, μαθαίνουμε για την παιδική ηλικία του Manuel, για την αδελφή του και τους γονείς τους.Η απρόσμενη εξαφάνιση της αδερφής του είναι η αφορμή για το ατελείωτο ταξίδι του προς την αναζήτησή της και μέσα από αυτό ανακαλύπτουμε την κρυφή βία της κοινωνίας στην Κολομβία, τα ναρκωτικά, τη διαφθορά, αδικίες της τοπικής αρχής και φθάνουμε ως την Ταϊλάνδη και τον σεξουαλικό τουρισμό της.Τα μοναδικά τρωτά σημεία στην αφήγηση θεωρώ πως είναι μερικές στιγμές που είναι περισσότερο διδακτικές παρά μυθιστορηματικές γεμάτο από κοινωνική κριτική, αν και νομίζω πως κατά ένα ποσοστό βοηθά στην περαιτέρω κατανόηση της κοινωνίας και των φόβων του κόσμου τόσο στην Κολομβία αλλά και στην Ταϊλάνδη.Ο συγγραφέας αποτέλεσε για ένα χρονικό διάστημα και πρόξενος στο Νέο Δελχί, ιδιότητα που σίγουρα τον επηρέασε στην δημιουργία του χαρακτήρα του προξένου, ενώ σε συνέντευξη του δήλωσε ότι η εγκληματική βία είναι το αποτέλεσμα της κρυφής βίας και όχι το αντίστροφο.Ο Santiago Gamboa αποκαλείται από αρκετούς ως ο πιο σημαντικός Κολομβιανός συγγραφέας μετά τον García Márquez. Στην Ελλάδα κυκλοφορεί το βιβλίο του “Το να χάνεις είναι ζήτημα μεθόδου” από τις εκδόσεις Opera. Ελπίζω σύντομα να κυκλοφορήσει και κάποιο άλλο.Το φόντο του βιβλίου θα σας θυμίσει καταστάσεις υπερβολικής διαφθοράς όπως περιγράφονται στο βιβλίο του Louis de Bernières “Ο μυστικός πόλεμος του Δον Εμμανουέλ” (Εκδόσεις Ψυχογιός) που αν και έχει ως επίκεντρο μια φανταστική χώρα της Λατινικής Αμερικής, στα περισσότερα σημεία του καυτηριάζει καταστάσεις στην Κολομβία.

  • Tomas Conde
    2018-12-15 23:29

    Vivo entre Plegarias nocturnas que se pierden en lo oscuro de la noche, cuando uno es soldado sin saberlo de ciudades en que se viven guerras diarias como Bogotá, Bangkok, Caracas, Sao pablo y muchas que se están convirtiendo en el nuevo estereotipo de esta nueva era. Sin saberlo en estos campos de batalla, se esta arriesgando la vida todos los días y al parecer los únicos sueños de libertad son escapar lo mas lejos posible, romper toda relación con el pasado y pelear a toda consta para salvar nuestra existencia porque “la vida es un puto campo de batalla y hay que estar armado hasta los dientes”

  • Carolina
    2018-11-19 23:36

    Sentí una rabia incontrolable por su final, quería abrazar el libro y gritarle su maldita crudeza. Sentí rabia por entender que en realidad la vida es así y que cosas como las de Manuel y Juana pasan todo el tiempo en este país, en Tailandia en India, en Irán, Japón e infinidad de lugares mientras cada uno de nosotros logra vivir en medio de esto que llamamos mundo.

  • Daniela Blandón
    2018-11-27 22:50

    Recomendadísimo

  • Pickle Farmer
    2018-12-08 23:46

    4 1/2 stars. Wow, what a book! It took me a couple of tries to get into it but once I got through the first chapters, what a read! My favorite thing about this book so far was its depiction of the years in which President Uribe assumes power, a time a remember very well, and thus it was very enjoyable for me to read. The contrast between the far-left daughter and her more conservative parents was particularly interesting for me. I loved the Bolaño-esque style of the book (long rambling sentences). I loved the international settings (Delhi, Bangkok, Tokyo, Bogotá, Tehran), and the way time zones made it difficult to communicate, and how living in a certain country can be like living in the future. I loved the sister's friendship with the old French academic, and their discussions on Colombia as a violent country ("don't forget," he tells her, "in the capture of Berlin by the Russian troops, which only lasted a few weeks, more people died than in a whole century of conflict in Colombia, so get the idea out of your head that this is a particularly violent country, because it isn't.") (221)I did not understand the psychedelically narrated chapters entitled "Inter-Neta's Monologues" - was this the voice of the Internet? I thought it was the sister at first, but at the end it also seems to be the brother? Very mysterious. But it was nice to see this book do something so uncommercial and weird, even if I didn't understand it.Highly recommended for those interested in Latin American literature and stories about international violence. The translation reads very well; excellent work. "why do you like this country so much? I asked, and he said, well, because it's mine, why else do you think? I love this fucking country, or rather, if you cut one of my veins what would come out is... Colombia! no more, no less, isn't it the same with you? and I said, no, what comes out of me is blood." (255)"For many, to be a Colombian seemed to oblige us to deal with those themes in a particular way, which was why my generation and the ones after us were trying to escape all that, just trying to be a writer, and I added that in our part of the world, being a writer was a highly uncertain and probably unhappy existence because of the helpless state, the neglect and poverty in which most of writers grew old and died." (168)"You realize you're a writer when the things that swirl or echo in your head won't let you concentrate on anything else: neither reading nor watching a movie nor listening to what other people are saying, not even your teacher or your best friend... If you are a writer, the worst thing is not to write. The bad news, given the times we live in, is that you can also tell yourself you're really fucked." (98)

  • Kostas Kyriakopoulos
    2018-12-10 02:28

    Santiago Gamboa, "Νυχτερινές ικεσίες"(εκδόσεις Πόλις, μτφρ.: Βασιλική Κνήτου)Υπάρχουν βιβλία που σε κάνουν να θες να τα κλείσεις, όχι για κανέναν άλλον λόγο αλλά για να μοιραστείς αποσπάσματά τους και να αρχίσεις να συζητάς για αυτά. Οι "Νυχτερινές ικεσίες" είναι ένα από αυτά. Μπορεί να είναι άνισο και να μην πείθει σε κάποια σημεία, βάσει του πεπατημένου λογοτεχνικού ορθολογισμού, αλλά σε κάποια άλλα απογειώνεται και στήνει σπάνιες εικόνες ή και ολόκληρα σκηνικά της Λατινικής Αμερικής, της Ευρώπης, της Ασίας ή και όλων μαζί ταυτόχρονα. Μοιάζει νουάρ αλλά δεν είναι. Η γραφή του Gamboa ταξιδεύει, μυρίζει, ακούει, δοκιμάζει, βασανίζεται, ονειρεύεται, πεθαίνει και παθαίνει ό,τι παθαίνουν οι ζωές των ανθρώπων σε έναν κόσμο όπου: "Η ζωή είναι ένα γαμημένο πεδίο μάχης και πρέπει κανείς να 'ναι οπλισμένος ως τα δόντια". Όπως εκείνες οι μητέρες των "εξαφανισμένων" φοιτητών από το καθεστώς του Άλβαρο Ουρίμπε της Κολομβίας (2002-2010), που διαδήλωναν στους δρόμους της Μπογκοτά: "...άρχισα να φωνάζω το όνομα του γιου της, ενός νεαρού που θα μπορούσε να είναι στην ηλικία μου ή στην ηλικία του Μανουέλ, άρχισα να φωνάζω κι εκείνη μου έσφιξετο χέρι και συνεχίσαμε να προχωράμε, και πρόσεξα πως αυτή η μάνα μύριζε λάδι, κρεμμύδι και φρέσκο κόλιανδρο και σκέφτηκα ότι εκείνες οι γυναίκες, πριν πάνε στη διαδήλωση, είχαν μαγειρέψει για τα άλλα τους παιδιά, είχαν στρώσει τα κρεβάτια και πλύνει τα ρούχα, κι ένιωσα κάτι παρόμοιο μ' αυτό που είχα αισθανθεί και την πρώτη μέρα στο Εθνικό Πανεπιστήμιο, και σκέφτηκα και πάλι: "Αυτή είναι η χώρα μου! Όχι η χώρα των υποκριτών, όχι αυτών που κλείνουν τα μάτια, ούτε των δολοφόνων"... Η κοπέλα αυτή, τραγική ηρωίδα του μυθιστορήματος, ένιωσε όλα τα παραπάνω λίγο πριν βάλει τα κλάματα από οργή "για τα ψέματα και τον κυνισμό", δεκανίκια κάθε ολοκληρωτισμού.

  • Juan Carlos
    2018-11-22 03:30

    En la novela el cónsul de Colombia en Nueva Delhi (India) ha de partir hacia Bangkok para interesarse por la suerte de un joven colombiano detenido allí por tráfico de drogas. El futuro de Manuel Manrique, el joven detenido, es fácil de prever: condena a muerte o como poco treinta años de reclusión si reconoce su culpa. El diplomático conversará con Manuel que le contará su vida desde su más tierna infancia hasta ese momento y le aclarará que viajó hasta Tailandia en busca de su hermana Juana, desaparecida de Bogotá desde hacía dos años. Gracias a lo que le dijeron algunas amigas de ella, Manuel había sabido que se había trasladado hasta Japón. En esa dirección iba cuando fue detenido y acusado de tráfico de estupefacientes.El cónsul se interesa mucho por lo que le sucede a Manuel pues no le pega nada que un estudiante de Filosofía con buenas calificaciones y una vida ordenada se haya visto implicado en un asunto de drogas. Tras hablar con el chico y conocer su vida, éste le dice «Esta no va a ser una novela negra, ¿quiere sorprenderse? Va a ser una novela de amor.» y de seguido le pide que haga lo imposible por encontrar a Juana. Tras no pocas vicisitudes, el cónsul la encontrará y logrará llevarla hasta Bangkok. Juana, que es madre de un pequeño a quien ha puesto de nombre Manuel, contará al cónsul la historia de su vida.(more en http://bit.ly/2tEThlu)

  • Eric Uribares
    2018-11-20 02:37

    no había leído a este compa y la verdad se defiende muy bien. se le nota el colmillo. la novela no flaquea, sale bien librada y no es aspiracional. voy a seguir la huella de Gamboa.

  • Jack Petro
    2018-12-02 04:36

    ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ. ΤΑ ΕΙΧΕ ΟΛΑ ΜΕΣΑ...ΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΣΑΣΠΕΝΣ, ΒΙΑ, ΑΝΘΡΩΠΙΑ......ΠΑΝΩ ΑΠ'ΟΛΑ ΟΜΩΣ, ΕΝΑ ΑΚΡΩΣ ΒΙΒΛΙΟΦΙΛΙΚΟ ΒΙΒΛΙΟ.

  • Jostein
    2018-11-22 23:52

    Prières nocturnes, ce sont celles d’un frère et d’une sœur, chacun enfermé dans des prisons physiques ou morales.Manuel, 27 ans est emprisonné à Bangkwang en Thaïlande pour possession de drogues. Il avait quitté Bogota à la recherche de sa sœur partie au Japon comme escort-girl.Issu d’un milieu de classe moyenne, né dans une famille de conservateurs soumis au régime d’Alvaro Uribe, Manuel et Juana vont très vite avoir envie de fuir ce pays." Seules les difficultés que nous vivions pouvaient produire quelque chose de durable, nous avions compris cela très jeunes et c’est ce qui explique qu’on croyait que notre vie, au fond, avait de la valeur à condition que nous restions ensemble."Manuel se plonge dans la littérature, le cinéma ou la peinture à la bombe sur des murs pour oublier son malaise jusqu’à ce qu’il découvre la philosophie.Juana, étudiante en sociologie comprend vite la volonté du gouvernement d’Uribe à faire un nettoyage social par les paramilitaires. Elle n’a plus qu’un rêve, celui de gagner assez d’argent pour que son frère parte étudier en Europe et devienne un grand cinéaste.Manuel confie son histoire au consul de l’ambassade de Colombie à New Delhi qui est chargé de s’occuper de lui puisqu’il n’y a pas d’ambassade de Colombie en Thaïlande. Le consul, homme de lettres ( on pourrait croire qu’il s’agit de l’auteur) est un personnage sensible, intelligent, lettré et amateur de gin. Avec lui, l’auteur nous entraîne en Inde, en Thaïlande, au Japon et en Iran à la recherche de Juana.Découverte du monde avec Bangkok, la capitale asiatique du sourire où règnent embouteillages, drogue et sexe puis le Japon plus futuriste mais qui ne cache pas moins un tourisme sexuel important et bien sûr la Colombie avec les abus du pouvoir politique d’Uribe. Mais les voyages se font aussi par la littérature et le cinéma grâce à la richesse culturelle du consul.Roman d’amour, roman noir, roman politique, les récits des différents personnages sont passionnants et sont aussi enrichis par des intervenants un peu sulfureux comme Monsieur Echenoz, un écrivain français cynique (plus proche de Houellebecq en fait que d’Echenoz) qui influencera fortement Juana et les monologues d’Inter-nette, un intervenant externe qui nous sort de l’histoire par des récits hallucinatoires (rêves de Bella) , des récits décalés ( opération d’un transsexuel) ou des précisions historiques (histoire de Bangkok ou du gin).Le roman est ainsi d’une grande richesse alliant passion d’un frère et d’une sœur, enquête au cœur de pays aux pouvoirs politiques entravants, découvertes de paysages et de cultures. Les personnages sont étonnants. Manuel et Juana ont tous deux une grande force de caractère construite en réaction à une enfance décevante mais ont aussi la naïveté de la jeunesse et agissent aveuglément poussés par leur amour fraternel.Le consul, homme universel, amateur de lettres et d’alcool est sans aucun doute le personnage le plus posé et intéressant du roman. Il nous fait voyager, comprendre et vivre cette histoire.Je vous conseille ce roman dense aux multiples facettes si vous cherchez une lecture passionnante et enrichissante.

  • Juan Escobar
    2018-12-09 05:48

    Este libro es toda una sorpresa. Una literatura bonitisima, por rítmica, y precisa para hacer memoria de la Colombia que nos tocó vivir, que es muy dolorosa, porque ser colombiano es de las cosas más hifueputas que hay.Papá tenía conciencia de clase y creía que su deber era esperar, pacientemente.Todos los ingredientes de una novela de viajes, de traiciones y amores, de literatura y política. Teje o mezcla estos condimentos, y sale una novela vertiginosa y atrapante.Una vieja crónica tailandesa hace la siguiente descripción de los Farang (blancos): “Son excesivamente altos, peludos y desaseados. Educan a sus hijos durante mucho tiempo y consagran su vida a acumular riquezas. Su mujeres, grandes y robustas, son muy bellas. No cultivan arroz”.Eso sí, y perdón lo redundante, pero es una novela dura de leer, en serio es puro colombianismo al cien, de esas historias que le han pasado a nuestros amigos y familiares (y a nosotros!) y junte eso, obvio que sale un poema largo lleno de crueldades, sueños y aventuras.Perder al único amigo me fortaleció, señor cónsul. La soledad acentúa lo que uno tiene adentro...Infancia, clase media baja, política interna, venta y compra de almas, eso son los temas, además es una guía turística genial (en serio) y un listado (muy serio) de buena literatura. Los libros y la poesía son mis Lonely Planet.Es imposible seguir piropiando este libro, que me tuvo unos días con el corazón a mil, sin hacer espoiler. Pero si puedo advertir que no es cinco estrellas porque hay cosas sin cerrar, que pueden ser culpa mía y mi inteligencia o mucha genialidad del autor.“En la aurora, armados de una ardiente paciencia, entraremos en ciudades esplendidas”.Rimbaud.

  • Ariadna73
    2018-12-01 02:49

    This author is very entertaining and easy to read. The only thing I don't like of him and all the books I have read from him is his obsession with detailed descriptions of sexual encounters that do not give anything to the enhance the story. Sometimes it sounds like he is obsessed, and sometimes it sounds like he wants to sell books no matter what and he doesn't believe in his great talent, so he uses the explicit sex scenes as a bait for some younger readers. I can be certain that this author has no need for such cheap tricks. His writing is excellent the way it is and all the explicit sex has no place in such good works.About the novel: four different voices tell the story of a man who is in jail in Bangkok and is about to be executed on drug charges. Nothing fancy or complicated, but the talent of this writer is that he knows how to engage your brain, your thoughts and your emotions, and he is very good at telling you things that you understand. I really loved it, again, minus the cheap sex scenes.

  • Mark Hamilton
    2018-11-20 02:26

    Although the further along I got the more it felt like "The Girl with the Dragon Tattoo" this was a very enjoyable, emotionally-compelling book. Great character development. For the most part I enjoyed the author's digressions (I'll say I didn't mind learning about the history of gin; although, I have no idea what purpose it served to this particular story). I'd definitely like to read more from Mr. Gamboa. I am curious how this book was received in his native Colombia. Even though he's lived in Italy since the 80s he seems to have no compunction about lobbing rhetorical bombs at the former (very well-regarded) president. I'm certainly no expert in recent Colombian history, but it would seem that throughout the course of the aughts Uribe steered his country toward relative prosperity. I'd imagine he could simply point to the basket-case that is Venezuela for vindication.