Read Η νύχτα που έβρεξε μαχαίρια by Βασίλης Γιαννάκης Online

Η νύχτα που έβρεξε μαχαίρια

Επί έναν ολόκληρο χρόνο, η Νάσια Καλαφάτη θεωρούνταν νεκρή. Όταν τελικά βρέθηκε λιπόθυμη από μια ομάδα ορειβατών, τα όσα είχε ζήσει κατά το διάστημα αυτό, είχαν διαγραφεί εντελώς από την μνήμη της. Ένα παράξενο τηλεφώνημα που δέχεται κάθε βράδυ, της προκαλεί έναν ανεξήγητο πανικό και την ωθεί στα όρια της τρέλας.18,19,25.Τι μπορεί να σημαίνουν αυτά τα νούμερα;Ο Σωκράτης ΜάΕπί έναν ολόκληρο χρόνο, η Νάσια Καλαφάτη θεωρούνταν νεκρή. Όταν τελικά βρέθηκε λιπόθυμη από μια ομάδα ορειβατών, τα όσα είχε ζήσει κατά το διάστημα αυτό, είχαν διαγραφεί εντελώς από την μνήμη της. Ένα παράξενο τηλεφώνημα που δέχεται κάθε βράδυ, της προκαλεί έναν ανεξήγητο πανικό και την ωθεί στα όρια της τρέλας.18,19,25.Τι μπορεί να σημαίνουν αυτά τα νούμερα;Ο Σωκράτης Μάξιμος, αναλαμβάνει να μεταβεί στην περιοχή του συμβάντος προκειμένου να λύσει το αίνιγμα… Όμως κάθε βήμα που κάνει προς την επίλυσή του, προκαλεί ακόμη περισσότερα ερωτήματα.Τι ρόλο μπορεί να παίζει ένα διεστραμμένο ζεύγος που διέμενε κάποτε σε ένα πολυτελές οίκημα, λίγο πιο έξω από το χωριό Κοτρινός;Ένας μεταφυσικός τρόμος ξυπνάει στην ευρύτερη περιοχή και αναμένεται να στοιχειώσει για πάντα τη ψυχή του Σωκράτη, όπως η παράδοξη βροχή των μαχαιριών που βλέπει να πέφτουν πάνω του, κάθε φορά που κοιμάται.Εσείς θα αντέξετε να βιώσετε έναν τέτοιο εφιάλτη;...

Title : Η νύχτα που έβρεξε μαχαίρια
Author :
Rating :
ISBN : 9789606040436
Format Type : Paperback
Number of Pages : 244 Pages
Status : Available For Download
Last checked : 21 Minutes ago!

Η νύχτα που έβρεξε μαχαίρια Reviews

  • Ευθυμία Δεσποτάκη
    2018-11-29 20:07

    Μάλλον 3,5.Είμαι παλαιομοδίτισσα στον τρόμο, το ξέρουμε όλοι αυτό, το έχουμε εμπεδώσει. Εδώ έχουμε ακριβώς αυτό, παλαιομοδίτικο, κοσμικό τρόμο. Έχουμε όμως και ελληνική επαρχία, έχουμε, δυνατές σκηνές φρίκης, έχουμε και κάτι που θες να μάθεις, βρε παιδί μου, τι είναι τελικά.Δεν πραγματοποιεί όλα όσα υπόσχεται, αλλά παλεύει πραγματικά και φιλότιμα να μη σε απογοητεύσει. Και τελικά, θεωρώ πως δεν απογοητεύει. Όταν αφήνει πίσω την αναγκαία κοσμοπλασία (Σώμα Δημοσίων Επιθεωρητών, χωριά, μαυρόδασος, Κατακουζηνοί) και μπαίνει στη δράση, απλά παρακαλάς για ένα ακόμα κεφάλαιο. Οι διάλογοι κάποιες φορές είναι πραγματικά απολαυστικοί (ειδικά όταν σκάει μύτη η αξιαγάπητα βορειοελλαδίτη λέξη "πάνε", που θα πει πήγαινε), οι χαρακτήρες έχουν λόγο ύπαρξης (αν και κάπως βολικά δε μαθαίνουμε τι απέγινε η μάνα της Σταυρούλας).Θα ήθελα να είναι γραμμένο αλλιώς; Δεν μπορώ ν' αποφασίσω. Από τη μία έχουμε μια γραφή που έχει τις ανάγκες της, που δείχνει να παίρνει βελτιώσεις -κυρίως στα θέματα που βοηθούν το suspention of disbelief. Από την άλλη όμως, εκεί που ξέρει τι πρέπει να γραφτεί, στις σκηνές που όλοι καταλαβαίνουμε ότι σκάρωσε όλην αυτήν την ιστορία μόνο και μόνο για να τις γράψει, είναι πολύ καλό, ο λόγος ρέει απρόσκοπτα.

  • Αταλάντη Ευριπίδου
    2018-12-09 17:19

    Η Νύχτα που Έβρεξε Μαχαίρια είναι το πρώτο μυθιστόρημα του Βασίλη Γιαννάκη, τον οποίο γνωρίσαμε με τους Μυστικούς Εφιάλτες και Μικρούς Φόβους. Η ιστορία που μας αφηγείται εδώ ξεκινάει ως μυστήριο και ξετυλίγεται σταδιακά σε τρόμο. Όχι μοντέρνο, μα κλασικό τρόμο με σκοτεινή μαγεία, αλχημιστικά τάγματα και πλάσματα από άλλα πεδία ύπαρξης - όλα αυτά τοποθετημένα στο πλαίσιο της ελληνικής επαρχίας που μπορεί να είναι σκληρή και μικρόψυχη όσο και καλόκαρδη και γενναιόδωρη. Το στήσιμο και η εξέλιξη της πλοκής μαρτυρούν συγγραφέα που μπορεί να διαχειριστεί τη ροή πληροφορίας προς τον αναγνώστη, καθώς μέχρι και το τέλος διαρκώς κάτι νέο μαθαίνουμε, ενώ οι τρεις κεντρικοί χαρακτήρες (Σωκράτης, Σταυρούλα, Νάσια) είναι διακριτοί και ικανοποιητικά ανεπτυγμένοι. Ιδιαίτερη μνεία θα κάνω στη Σταυρούλα, ως τον πιο ενδιαφέροντα και πολύπλευρο από τους πρωταγωνιστές. Η γραφή αντλεί κι αυτή τις εμπνεύσεις της από τον κλασικό τρόμο. Αν μπορεί να πει κανείς ότι το πρώτο μυθιστόρημα κάθε συγγραφέα είναι ένα ερωτικό γράμμα προς τους συγγραφείς που ο ίδιος αγαπά, τότε σίγουρα αυτό είναι ένα ερωτικό γράμμα στον Λάβκραφτ, τον Τσέημπερς και τον Μάχεν.

  • Σουζάνα Χατζηνικολάου
    2018-11-16 01:03

    Καταπληκτικό! Φοβερή γραφή, λογοτεχνική, έξυπνη, σε τραβάει μέσα της. Η ελληνική τοποθεσία το κάνει ακόμα πιο αληθινό. Ευφυέστατα τρομαχτικό, ανατριχιαστικό, σου αφήνει τη γεύση του αίματος. Πολλά συγχαρητήρια.

  • Μάριος Δημητριάδης
    2018-11-28 21:18

    Τα τελευταία δύο χρόνια το έχω ρίξει αποκλειστικά στους Έλληνες συγγραφείς τρόμου και ομολογώ ότι κάθε φορά εκπλήσσομαι όλο και περισσότερο. Αυτό συνέβη και χτες που τελείωσα την "νύχτα που έβρεξε μαχαίρια" του Βασίλη Γιαννάκη με τον ομολογουμένως παράξενο τίτλο. Η ιστορία σε αρπάζει κατευθείαν από τον λαιμό, ξετυλίγοντας μια παράξενη ιστορία που σε βάζει στη διαδικασία να διαβάζεις συνεχώς προκειμένου να δεις που ακριβώς το πάει ο συγγραφέας. Το βιβλίο ρέει πολύ ευχάριστα και η γραφή του διακρίνεται από μια πολύ ιδιαίτερη και ευέλικτη γραφή η οποία φροντίζει συνεχώς να ενθουσιάζει και να κρατάει τον αναγνώστη σε εγρήγορση. Ο Βασίλης παραμένει θεματολογικά στα χνάρια του πατέρα Lovecraft, εμφανίζοντας τέρατα και απειλές από άλλες διαστάσεις, δείχνοντας μ' αυτό το τρόπο τις εκ βαθέων επιρροές του. Τέλος να πω ότι ο παράξενος τίτλος εξηγείται με περισσή σαφήνεια στις 240 περίπου σελίδες του βιβλίου, τόσο που δε αφήνει περιθώριο οποιασδήποτε απορίας. Το 2016 ξεκίνησε πολύ δυναμικά...

  • Κυριάκος Χαλκόπουλος
    2018-11-14 17:02

    Η σκοτεινή αυτή ιστορία λαμβάνει χώρα σε μια εξοχική περιοχή. Εκεί τραβήχτηκε απο το γραφείο του στη Θεσσαλονίκη ο αφηγητής- λόγω της ιδιότητας του ως μέρος των ερευνητών μιας κρατικής υπηρεσίας- με στόχο να αντλήσει πληροφορίες για την παράξενη εξαφάνιση μιας νεαρής κοπέλας. Σύντομα κάνει κάποιες ανακαλύψεις, αλλά δε μπορεί να υποψιαστεί πως έχει μονάχα αγγίξει την άκρη απο όσα συμβαίνουν, όπως -αντίστοιχα- βηματίζει μονάχα στις δημοσιές στα όρια του πυκνού τοπικού δάσους...Είναι το δεύτερο βιβλίο του Βασίλη που διαβάζω, και η εντύπωση μου είναι πολύ θετική. Αναπόφευκτα ο κάθε αναγνώστης θα σταθεί στα δικά του θέματα παρατηρώντας το κείμενο ενός άλλου, έτσι εγώ επικέντρωσα την προσοχή μου στη γεωγραφία της περιοχής και των ανθρώπων του βιβλίου, αλλά και στην έννοια του χρόνου και της λήθης. Ο τρόμος έχει σχηματίσει τη μεγάλη φωλιά του σε αυτό το έργο, γύρω όμως απο εκείνη τη φωλιά βλέπει κανείς να παρελαύνουν σε αναπόδραστες τροχιές οι κατεστραμμένες οικογένειες, πλανεμένες ελπίδες για διαφυγή ή διόρθωση παλιών προβλημάτων, και η άγνοια εκείνου που πλησιάζει βήμα- βήμα σε μια αμείλικτη και αιχμηρή λόγχη, υπνωτισμένα. Εύχομαι καλή συνέχεια στον φίλο Βασίλη, και συγχαρητήρια και για το δεύτερο αυτό βιβλίο!

  • Γιώργος Δάμτσιος
    2018-12-11 21:26

    Η “νύχτα που έβρεξε μαχαίρια” είναι το δεύτερο βιβλίο του συγγραφέα τρόμου Βασίλη Γιαννάκη. Είναι το πρώτο του μυθιστόρημα, μιας και οι “μυστικοί εφιάλτες και μικροί φόβοι” ήταν μια μίνι συλλογή τριών διηγημάτων.Αυτή είναι και η βασικότερη διαφορά των βιβλίων. Κατά τα άλλα υπάρχουν πολλές ομοιότητες, και είναι όλες τους θετικότατες!Όπως στους “εφιάλτες” λοιπόν, έτσι και στα “μαχαίρια”, η γραφή του συγγραφέα είναι ιδιαιτέρως στρωτή και κατανοητή, και αυτό βοηθάει πολύ τον αναγνώστη στο να πιάσει άμεσα τα νοήματα της ιστορίας. Οι περιγραφές είναι πολύ καλές και εμπλουτισμένες με ολοζώντανες εικόνες, ενώ οι διάλογοι προσδίδουν συνεχώς ευκινησία στην πλοκή. Όσο για τους χαρακτήρες, μπορώ να πω ότι ειδικά τους 3 βασικούς, τους “είδα” εξαρχής ξεκάθαρα. Ήταν για μένα κάτι σαν υπαρκτά πρόσωπα και έτσι μοιραία ενδιαφερόμουν συνεχώς για τις τύχες τους. Στα της ιστορίας τώρα, να πω ότι προσωπικά τη βρήκα πολύ ενδιαφέρουσα. Μπήκα από νωρίς στο κλίμα και δε σταμάτησα στιγμή να θέλω να μάθω τι θα γίνει παρακάτω, αγωνιώντας φυσικά συνεχώς, μιας και το στοιχείο που βασιλεύει στο εν λόγω βιβλίο είναι ο τρόμος. Το στυλ αυτού, είναι κάπως παλιομοδίτικο, κάτι που προσωπικά είναι και πάλι μόνο καλό. Είναι ένα είδος που το λατρεύω. Μοναδική παρατήρηση που έχω να κάνω, (αν είναι κιόλας), είναι το μέγεθος του βιβλίου. Η καλή πλοκή του με έκανε να νιώσω μια μικρή απογοήτευση μόλις το έκλεισα. Ήταν σαν να αποζητούσα μια μικρή επιπλέον δόση της ιστορίας. Δε θα περιγράψω καθόλου την πλοκή. Παραδοσιακά, θα αφήσω τον εκάστοτε αναγνώστη να το πράξει.Κλείνοντας, να δηλώσω ότι ήδη αδημονώ για το επόμενο βιβλίο του Βασίλη Γιαννάκη.

  • Μιχάλης
    2018-12-08 16:56

    Παλαιάς κοπής τρόμος, λίγος Λαβκραφτ (περασμένος από το φίλτρο του Ράμσεϋ Κάμπελ), λίγο Twin Peaks και λίγος Γιάννης Μάρης.Ντετέκτιβ παλαιάς κοπής (τόσο παλαιάς που δεν καταλαβαίνει με τη μία το κρυπτικό μύνημα της υπόθεσης που αντιμετωπίζει) βοηθάει κοπέλα με αμνησία που δέχεται ενοχλητικά τηλεφωνήματα και στην πορεία μπλέκει σε έναν απίστευτο εφιάλτη.Στα συν η πλοκή, η ένταση, οι παλαιομοδήτικοι τρόμοι και οι φυσικοί διάλογοιΜε χάλασε η φωνή του αφηγητή, πολύ παλαιομοδίτικη και ξεπερασμένη, πραγματικά ενας χαρακτήρας που αντιπάθησα στις πρώτες κιόλας σελίδες. Ευτυχώς που υπήρχε και η Σταυρούλα και έσωζε την κατάσταση με το μπρίο της.Οι οπαδοί του παλαιομοδίτικου τρόμου θα περάσουν καλά.

  • Christos Odinson Keskinis
    2018-12-04 01:14

    Όλοι οι λάτρεις του κλασικού τρόμου, ήρθε κάτι νέο για εσάς... Επιτέλους, ένα βιβλίο για τους λάτρεις του Λαβκραφτ από έναν Έλληνα συγγραφέα. Ένα βιβλίο που μόλις το ξεκινήσεις, ΔΕΝ μπορείς να το αφήσεις από τα χέρια σου. Που το σκέφτεσαι συνέχεια όταν δεν το διαβάζεις και που δεν σε αφήνει να ηρεμήσεις τις νύχτες. Μέσα στις 340 σελίδες του περιέχει σχεδόν τα πάντα. Αστυνομικό μυθιστόρημα, τρόμο, αλλά και έρωτα. Απλά υπέροχο...

  • Μηνάς Τσαμπάνης
    2018-11-29 22:26

    Είχα την τιμή και τη χαρά να διαβάσω το μυθιστόρημα του Βασίλη. Πρόκειται για μια ιστορία που δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από τα ΄΄καλοστημένα’’, στείρα και ενίοτε σαχλά σενάρια του Χόλυγουντ και σε κάνει να αναρωτιέσαι γιατί δεν μεταφέρονται στη μεγάλη οθόνη και οπτικοποιούνται κάτι άλλα. Η πλοκή ξετυλίγεται απίστευτα εύκολα, ο αναγνώστης δεν κουράζεται καθόλου και η περιγραφή των τοπίων είναι λεπτομερέστατη χωρίς να σε κουράζει με πολλές λέξεις. Νουάρ, αστυνομική προσέγγιση αλλά και τρόμος, μπερδεύονται υπέροχα και γλυκά στη γραφή του Βασίλη χαρίζοντας μας μια αυθεντική ιστορία φρίκης και ανατριχίλας αλλά και μια απολαυστική, αναγνωστική εμπειρία.Γνωριζόμαστε γρήγορα και εύκολα με τους τρείς πρωταγωνιστές της ιστορίας. Τον Σωκράτη Μάξιμο, ένα σκληροτράχηλο ‘’βετεράνο’’ που εργάζεται σε ένα γραφείο ιδιωτικών ερευνών, τη Νάσια Καλαφάτη, μια φαινομενικά γλυκιά και εύθραυστη κοπέλα η οποία προσπαθεί να συνέλθει από μια εφιαλτική εμπειρία από το παρελθόν που όμως απειλεί να συνθλίψει το παρόν της, και τη τέλος τη Σταυρούλα, μια femme fatale.O Σωκράτης, προκειμένου να βοηθήσει τη Νάσια για να γλυτώσει από τις τηλεφωνικές επιθέσεις ενός άγνωστου παράγοντα, θα βρεθεί σε ένα απόκοσμο χωριό της ελληνικής επαρχίας και θα αντιμετωπίσει ένα ζευγάρι διεστραμμένων αλλά και καταστάσεις που θα απειλήσουν τον ίδιο τόσο σωματικά αλλά κυρίως ψυχολογικά. Ο αλύγιστος ερευνητής που εν τω μεταξύ ταλαιπωρείται από τους δικούς του δαίμονες και εφιάλτες, θα κληθεί να επιστρατεύσει όλη του τη λογική και τις ικανότητές του ως ερευνητής αν θέλει α φέρει εις πέρας την αποστολή του αλλά και να επιβιώσει.Περιμένω το νέο του μυθιστόρημα με μεγάλη ανυπομονησία και εννοείται ότι το συστήνω ανεπιφύλακτα.

  • Thanasis Papageorgiou
    2018-11-12 19:19

    Το τελείωσα σε 2 καθισιές. Καλογραμμένο, με κινηματογραφική δράση. Είχε κάποια μικροθεματάκια(αλλα όντως μικρό-) που εμένα όταν τα διάβασα με ξένισαν λίγο. Π.χ. Πως το πικάπ δουλεύει χωρίς ενισχυτή και ηχεία;;; Ο Μάξιμος, την πρώτη(ή την 2η) μέρα που πάει στο χωριό και γνωρίζει τον Λάμπη, λέει σε κάποια φάση πως ταιριάζουν σε όλα, τον θεωρεί φίλο του κλπ. Και όλα αυτά, χωρίς να έχει προηγηθεί κάποια συζήτηση μεταξύ τους για να δούμε που ταιριάζουν ή έστω να αναφερθεί η ύπαρξη αυτής της συζήτησης. Μου φάνηκε ότι βιάστηκε εκεί λίγο. Επίσης Το ότι η αποθήκη είναι "κούφια", το καταλαβαίνεις από την πρώτη στιγμή, γιατί είναι το αυτονόητο, ειδικά από την στιγμή που όλοι ξέρουν ότι κάτι περίεργο γίνεται σε αυτό το σπίτι. Πως γίνεται τόσα χρόνια να μην το έχει σκεφτεί κανείς; Όλα όσα αναφέρω, είναι στην αρχή του βιβλίου(ή έστω στο πρώτο 1/3)Το βιβλίο μέχρι το 1/3 ή τα 2/5 ( :p ) πάει για 3-3,5 στα 5, αλλά κάπου εκεί ξεκινάει ένας ΚΑΛΠΑΣΜΟΣ που καταλήγει να είναι ΑΝΕΤΟ 4/5(και μάλλον ένα 8,5/10) και ΚΑΘΟΛΟΥ χαριστικό. Ήθελα κι άλλο, οφείλω να ομολογήσω! Αναμένω ακόμα περισσότερα με το "Ματωμένη Μαρία"! Μπράβο Βασίλη.

  • Βίκυ
    2018-12-04 18:12

    Ένα βιβλίο που ξεκινώντας το εθίζεσαι και δεν μπορείς παρά να διαβάζεις και να διαβάζεις, για ν' ανακαλύψεις τι συμβαίνει τελικά... Μου άρεσε που η όλη ιστορία εξελίσσεται σε κάποια επαρχιακή πόλη της Ελλάδας. Ωραία πλοκή, ωραία γραφή, με δυνατές περιγραφές που δημιουργούν εικόνες που σου μένουν.

  • Christos Kek
    2018-11-26 17:03

    Είναι ένα βιβλίο όπως πρέπει να είναι όλα του είδους του. Σκοτεινό , Υπερφυσικό Περιπετειώδες και Αναπάντεχο οι λάτρεις του είδους θα το απολαύσουν

  • Nagia Gougou - Mitropoulou
    2018-11-15 17:22

    Ένας τίτλος βιβλίου, μπορεί να σε ξεγελάσει ή να σε επιβεβαιώσει. Δεν ήξερα να πω την αλήθεια, τι με περίμενε κρατώντας στα χέρια το βιβλίο του Βασίλη. Σίγουρα μου είχε κινήσει την περιέργεια αλλά κι επίσης, είχα στο πίσω μέρος του μυαλού μου ότι ίσως και να ήταν ένας τίτλος που έπρεπε να κεντρίσει τον αναγνώστη.Χαίρομαι πάρα πολύ που μου είχε παρακινήσει την περιέργεια και δεν ίσχυε τελικά το άλλο σκέλος της σκέψης μου. Η περίληψη σου δείχνει ότι πρόκειται για μια αστυνομική ιστορία και μάλιστα αρκετά περίεργη. Τίποτα δεν σε προετοιμάζει για αυτά που έπονται. “ H νύχτα που έβρεξε μαχαίρια”… το σκέφτομαι και λέω… ή κάποια παρομοίωση θα είναι ή κάτι με όνειρο. Ευτυχώς διαψεύστηκα.(την υπόλοιπη κριτική μπορείτε να την βρείτε εδώ -> http://thematofylakes10.blogspot.gr/2...)