Read Jeuk by Saskia De Coster Online

jeuk

Jeuk, de opvolger van Vrije val, is een duizelingwekkende roman die je laat binnendringen in de geest van een geniale manipulator.De bastaard Boris en zijn sprekende rat Rat zijn vastbesloten om kroonprins Carl, Boris’ halfbroer, het leven onmogelijk te maken. Een rattenplaag in het rijk en de onschuldige Ada komen onverwacht goed van pas in hun meesterplan....

Title : Jeuk
Author :
Rating :
ISBN : 9789044610529
Format Type : Paperback
Number of Pages : 124 Pages
Status : Available For Download
Last checked : 21 Minutes ago!

Jeuk Reviews

  • Esther
    2019-04-14 09:23

    Niet mijn favoriete De Coster.Het taalgebruik is poëtisch zonder ooit zwaar op de maag te liggen. Ik ben in het algemeen een grote fan van De Costers stijl: elegant, diep, beeldend, poëtisch, en toch "simpel". De Coster slaagt er steeds in pareltjes van zinnen en beelden te creëren, zonder overbodige barokke omzwervingen of onnodige poespas.Wat me hier niet echt kon "fesseln", was het verhaal zelf. Hoe kort deze roman ook was - mijn editie telde slechts 124 bladzijden - toch moest ik me vaak aanzetten verder te lezen. An sich is het boek zeker niet oninteressant. Het doet aan als een bizar sprookje. Een kasteel, koning, hofdames, een mysterieuze rattenplaag en ziekte worden op onverwachte wijze gecombineerd met een hedendaagse stad met kaartjesknippers, trams, aanrijdingen met gemotoriseerde voertuigen, kranten, etc. Okee, ik ben nu niet meteen de helderste ster aan de hemel en misschien is het daardoor dat ik slechts na een half boek doorhad dat de setting helemaal niet zo middeleeuws was als ik eerst voor ogen had, maar toch lijkt het me toegelaten om te zeggen dat de setting niet zo voor de hand liggend is in deze roman. De Coster lijkt je met dit semisprookje bewust op een verkeerd been te zetten. (Nogmaals, oninteressant is dit boek zeker niet.)Ook weet ze boeiende personages ten tonele te brengen. De hoofdpersonages zijn Boris en Carl. Boris is een lichtjes manische, gestoorde bastaardzoon/meestermanipulator. Carl is een fulltime dweil, kroonprins in bijberoep. Boris wordt door zijn vader de koning enkel "ingezet", wanneer hij echt niet anders kan. Carl wordt in het paleis eerder als loopjongen of lakei gezien, dan als kroonprins. Hoewel hij het niet onmiddellijk wil toegeven, lijdt hij best wel onder deze inferieure positie. Dan heb je nog de koning, de generaal en Ada. Hoewel deze belangrijk zijn voor de roman, blijven we als lezer erg onbelicht en raadselachtig. Dit best wel grimmig sprookjesachtig verstelsel heeft op zich alle ingrediënten om een meesterwerk te zijn. Ik weet ook niet waarom het plot me niet meer kon boeien dan het deed. Zéker niet slecht, deze novelle, maar ook geen magnum opus. Dan heb ik al betere romans van haar gelezen.(view spoiler)[Een puntje van commentaar: ik vond de stadsescapade van Boris en Carl een beetje kunstmatig overkomen. Het leken erg zinloze stukken in de roman en ik vraag me af welk nut ze hadden m.b.t. het verrijken en voortstuwen van het plot. Maar dat kan wel aan mij liggen. (hide spoiler)]

  • Maarten
    2019-03-30 10:18

    Nog nooit zo snel een boek uitgelezen (anderhalf uur?). Af en toe moest ik stoppen met lezen en mijn ogen sluiten in pure verrukking over een magnifieke zin, waarvan er zoveel in dit boek staan. Bijvoorbeeld:Terwijl de opgedirkte dames en de generaal thee dronken en spelkaarten verdeelden en praatten in zijn salon, terwijl een gezette vrouw kraanvogels vouwde om de onsterfelijkheid te bereiken, terwijl de mannen lazen of met versteende blik bij een schaakbord zaten en af en toe opstonden om hun sigarettenkoker uit te kloppen en naar de wenende herfstregen te luisteren, terwijl de windhond van de generaal tussen de zetels en de gasten slalomde, terwijl de tijd zich met veel moeite voortduwde, sloeg Carl grote mappen open die in sterke lederen kaften tegen de muren leunden en diepte er stadsplannen uit op en bekraste papier en vergat zijn pen in de inktpot te dopen en betrapte zichzelf erop dat zijn gedachten net zo leeg waren als de lucht. (p. 51)Een envelop waait voorbij, met het laatste loon van een man die in de brand is omgekomen. (p. 70)De vissen komen ademhalen om elkaar onder water verhalen te kunnen influisteren. (p. 115)En dat is het ook nog eens een gemene, tedere rollercoaster die je naar adem happend achterlaat. Hoera voor Saskia!

  • Joost
    2019-03-23 09:12

    Misschien iets voor fans van Peter Verhelst.

  • Niki Vervaeke
    2019-03-28 14:13

    Ja en neeHoe leg ik dit uit?Ik snap het, bepaalde zinnen vond ik heel mooi, zeer "beeldig"Tegelijk een dubbel gevoel: blijkbaar is het de tijd (nuance, voor mij toch) van boeken waarin beschrijving van verwarde geesten gelezen moet worden en dan blijf ik toch verweesd achter.maar wel met verwondering voor woorden, zinnen, vormen van tekst waar ik ondersteboven van ben.Ik ga er nog wat op kauwenhttp://reinswart.blogspot.be/2013/12/...

  • Elisa
    2019-04-19 07:13

    Leuk boek omwille van het bevreemdende effect en de wel heel exentrieke verbeelding van de auteur. Toch een beetje teleurgesteld in het midden van het boek, waar het verhaal even de mist lijkt in te gaan en geloofwaardigheid mist.