Read Kappa by Ryūnosuke Akutagawa Geoffrey Bownas Online

kappa

From the author of Rashomon comes a Swiftian satire of Japanese society thinly disguised as the fictitious Kappaland. Peopled with creatures from Japanese folklore, Kappland serves as a vehicle for the humorous examination of the moral foibles of Japanese society in the early 20th century....

Title : Kappa
Author :
Rating :
ISBN : 9780804832519
Format Type : Paperback
Number of Pages : 144 Pages
Status : Available For Download
Last checked : 21 Minutes ago!

Kappa Reviews

  • Horace Derwent
    2019-02-02 17:53

    the book cover is so funny, kappas love cukes, they're crazed for cukeswhenever you see a kappa or kappas, throw a cuke to it/them if you don't wanna be caught and eaten by it/them. you should know kappas love to eat human anus in particular and some kappas have the penchant for copulating with young human female virgins by force and eating them at lastwell, if y'dun hava cuke, fart to it/em. yes, to break wind, cuz human fart can very resultfully expel a kappa or kappasthe story is so full of ridicule and satire, and of course, fun(there's a highly civilized and developed kappa world beneath our world, is that not funny, ridiculous or satiric enough?). the story nicely, gently and ruthlessly assaulted on the futility, sham and hypocrisy and the early consumerism in this human world and this human civilizationit does it stillthe author is always my favorite japanese writer

  • Rowena
    2019-02-07 21:46

    This was a fascinating Japanese novella about a man who finds himself in the land of the mythical Kappa.He lives there quite peacefully with the Kappa, and begins to analyze his own society based on what he sees in the Kappaland. I found it quite fascinating, and it reminded me a bit of Gulliver's Travels. Of course, perhaps I would have appreciated the satirical elements better had I known more about Japan's society at the time.

  • Cody
    2019-02-03 20:07

    Yes, it is a farcical satire; I get that. No, it didn't do much for me. Cut from the same lacking cloth as Animal Farm, this is too cute by half but not fuckable enough by 1/10th. Its allegory is heavy-handed and threadbare: y'mean, the kappa might actually be a commentary on...(gulp) us and our human peculiarities? Bah-bah-boring from Akutagawa, a master who did better elsewhere with pretty much everything he wrote before fulfilling the 20thC. Japanese author categorical imperative of killing himself. He always did have awesome hair, though.

  • David
    2019-02-10 16:46

    "'Kappa' was born out of my disgust with many things, especially with myself."A madman falls into Kappaland and recounts his adventures there. Akutagawa wrote it a year before his suicide and it's fairly clear he wasn't very happy. "As I watched, the he-Kappa got her in his arms and bore her to the ground, their bodies locked in a tight embrace. They lay there together for a while. But when at last he stood up, there was a wretched look on his face that I can't quite put into words: it might have been the product of disappointment or, again, it could well have been an expression of remorse.""But I cannot bring myself to associate with ... the pessimist weary of life who did not kill himself."There's a statue of Doppo Kunikida in Kappaland:"This is Kunikida Doppo, a poet who had a vivid recognition of the humour of the coolie who hurls himself in front of an unrushing train."My edition came with a nice introduction from G. H. Healey:Akutagawa on school:"It was not necessarily difficult, if one made just a little effort. But it was not easy to forget that it was all so useless.""There seems little room for doubt that Ryunosuke's suicide was precipitated by Uno Kōji's brekadown."

  • Delasyahma Amari
    2019-02-22 19:11

    Aku suka buku ini, salah satu seri sastra dunia terbitan KPG favorit setelah Monte Cristo karya Alexander Dumas. Kappa sendiri, menceritakan kisah seorang pasien no. 23( tidak disebutkan seorang lelaki/wanita (?) ) yang terjebak didalam dunia mahluk mitos di Jepang bernama Kappa. Di dunia Kappa tersebut sangat bertolak belakang dengan dunia manusia. Buku yang bahkan halamannya tidak mencapai angka 100 ini sukses membuatku geleng2, karena banyak sekali sindiran sarkas yang dimaksudkan utuk rakyat Jepang pada zaman tersebut. Dan isu yang diangat bahkan sangat beragam mulai dari kehidupan bermasyarakat, sosial budaya, politik, bahkan beberapa jenis pekerja seni. Diketahui bahwa Akutagawa sendiri meninggal karena bunuh diri, dan itu seperti tergambar pada salah satu tokoh di dalam cerita ini, yang meninggal akibat menembak kepalanya sendiri dengan pistol. Selain Shusako Endo, tulisan Ryunosuke Akutagawa juga merupakan karya yang cukup berpengaruh buatku. terjemahan KGP yang juga cukup bagus, walaupun ada ketidak konsistenan ketika menye utkan "Aku" atau "Saya". Namun, juga tidak begitu terlihat, sehingga bisa termaafkan. Rate : 4,5/5 star. ( aku bulatkan menjadi 5 )****Jujur, aku sebagai pembaca sangat hati2 jika meriview buku2 sastra yang memang sarkas, dan juga bernada satire, karena aku sendiri memiliki banyak ketidak tahuan akan zaman tersebut, dan juga Jepang sendiri. Namun, jika pembaca mengetahui maknanya, tentu buku ini juga cukup menohok bukan hanya untuk rakyat Jepang, tapi untuk kita, sebagai manusia yang semakin kedepan menjadi semakin modern. Namun, memiliki pikiran yang sempit.

  • NurulYaumil
    2019-02-05 18:03

    Mari mendengar kisah pasien no. 23 dari sebuah rumah sakit jiwa sebuah desa di luar kota Tokyo yang menderita dementia praecox. Suatu hari ia terdampar di dunia Kappa. Dunia yang sama sekali belum pernah dilihatnya. Dunia yang menurutnya berbeda--sangat berkebalikan--dengan dunia manusia yang sehari-hari ia tinggali.Contohnya saja, di dunia #Kappa jika ada bayi Kappa yang akan lahir, sebelum lahir bayi Kappa akan ditanyai terlebih dahulu apakah ia ingin dilahirkan atau tidak. Jika ia menolak, maka bayi Kappa tersebut akan langsung lenyap.Jika di dunia manusia, kebanyakan pihak laki-laki yang mengejar perempuan, di dunia Kappa pihak betinalah yang mengejar jantan bagaimanapun caranya.Kappa adalah makhluk mitos dari Jepang. Akutagawa menciptakan sosok #Kappa mungkin sebagai bentuk satir terhadap masyarakat kita, khususnya masyarakat modern Jepang. Novel tipis ini sangat memukau. Sangat. ❤ Diterbitkan kali pertama tahun 1927, buku ini masih sangat relevan dengan kehidupan saat ini.Akutagawa 'menyentuh' segala hal dalam aspek kehidupan. Keluarga, hubungan sosial, ekonomi, politik, bahkan agama. Buku ini tipis, tetapi berisi banyak hal.Dalam dunia Kappa, sebuah perkataan pun bisa membuat #Kappa meninggal. Banyak sindiran di dalamnya. Fix saya jatuh cinta dengan karya Akutagawa ini.Sayangnya, Akutagawa meninggal dalam usia muda--35 tahun--dengan cara bunuh diri. Tepat 80 tahun yang lalu pada tanggal yang sama dengan hari ini, 24 Juli 1927."Apa yang paling ingin kita banggakan ialah yang tidak ada pada kita." (Halaman 48)

  • Fulya İçöz
    2019-02-09 21:15

    Bu kitabı uzundur okumak istiyordum. Basımını bulmakta oldukça zorlandım ama sonunda Ankara İmge Kitabevi'nden edinebildim. Ryunosuke'nin Rashomon kitabını 15 yaşındayken falan okumuştum. Son derece etkilenmiş ve Kurosawa'nın filmini de yaklaşık 10 kere izlemiştim. Ryunosuke'nin benim şu andaki yaşlarımda intihar edip aramızdan ayrılmış olması sarsıcı bir bilgi. Teoman'nın dediği gibi "babamın öldüğü yaştayım". Ryunosuke'nin öldüğü yaştayım. Ve onunla öldüğü yaşta tekrar buluştum. Neyse benim hikayem şöyle bir kenarda dursun. Gelelim Kappa'ya. Kappa, toplum üzerine ağır bir taşlama. Kapitalist toplumu dibine kadar eleştiren bir hiciv (özellikle işten atılan işçi Kappalar'ın diğer Kappalar tarafından yenmesi). Düşünen insanın yalnızlığı ve ümitsizliği (Ne demiş Sait Faik, "ben bahtsız değildim ben ümitsizdim") ve tabiri caizse şairin ölümü son derece kısa ama vurucu bir şekilde işlenmiş. Kitap Japonca'dan doğrudan dilimize kazandırılmış ve elimdeki ikinci baskısıydı. Dünyada güzel şeyler de oluyor. :)

  • Sin Sin
    2019-02-10 18:58

    Membaca Kappa seolah terdampar ke dunia surreal rekaan orang gila yang begitu blak-blakan nan satir. Buku kecil dengan isi yang "besar" karena kesintingan-kesintingan yang dihadirkan. Oops! Sebenarnya, suatu bentuk kesintingan yang menandakan kelihaian penulis dalam memanfaatkan alegori untuk menyentil (sekaligus menampar) tak hanya Jepang dan manusia-manusianya melainkan siapa pun juga.•Tema yang berat yang dituturkan dengan begitu ringan dan apik. Jenis bacaan yang tandas sekali duduk, tapi merangsang untuk dibaca lagi dan lagi pada kesempatan berikutnya.•Lagi-lagi dibuat terperangah dengan karya penulis dari negeri sakura. Setelah duo Murakami, Sakae Tsuboi, kini saya jatuh cinta pada gaya kepenulisan Ryunosuke Akutagawa. Makjleb betul! Hmm, meski sayangnya (dan saya masih bertanya-tanya) kenapa penulis memutuskan bunuh diri di usia 35 tahun. Soal bunuh diri pula sempat disinggung-singgungnya dalam buku ini.•Membaca buku ini rasanya sedang mendengarkan cerita seorang kawan kurang waras di mana dunia dijungkir-balikkannya dengan gaya bertutur sesukanya, tapi sesungguhnya membawa perenungan bahwa toh manusia memang demikian (dengan segala kepolosan pun keserakahannya).•Aku pernah bertanya pada Bag, mengapa mereka (re: Kappa) tidak mengenakan apa-apa. Ia tertawa terbahak-bahak, badannya terguncang-guncang dan akhirnya berkata: "Aku juga ingin tahu apa sebab tubuhmu kaututupi." (Hal.14)

  • Rido Arbain
    2019-01-24 18:50

    Ryunosuke Akutagawa seolah ingin mengkritisi kehidupan masyarakat Jepang di zaman teknologi modern dengan menciptakan imajinasi dunia Kappa. Kappa adalah makhluk menyerupai katak yang digambarkan mirip anak manusia umur 10 tahun, yang mempunyai lekukan cekung berisi sedikit air di kepalanya.Di dunia Kappa ada sedikit utopia dari dunia manusia. Mereka hidup telanjang tanpa takut kedinginan, sekaligus heran kenapa manusia menutupi tubuhnya (padahal sering kali tidak bisa menjaga kemaluan). Lalu ada korps sukarelawan untuk keturunan; kampanye agar kappa yang sehat mengawini kappa yang kurang sehat untuk melenyapkan kejahatan-kejahatan keturunan. Namun, dalam beberapa kasus, dunia Kappa juga tak ubahnya dunia manusia. Di sana pun banyak tindak pencurian. Produksi mesin yang masif menyebabkan berkurangnya kebutuhan tenaga kerja, sehingga ribuan kappa jadi pengangguran. Pekerja yang "mogok" kerja menyebabkan harga daging turun karena para kappa kapitalis memakan daging mereka.Membaca novela klasik ini seperti sedang menonton salah satu filmnya Hayao Miyazaki, apalagi premis dan presumsi ceritanya hampir persis dengan Spirited Away yang juga secara implisit ingin menyindir budaya modern di negeri sakura sana."Apa yang paling ingin kita banggakan ialah yang tidak ada pada kita."

  • Teguh Affandi
    2019-02-20 18:52

    Ini novel pendek yang menggigit sekali. AKutagawa memang sedang menciptakan makhluk ajaib pendek yang kepalanya ada lekukan dan berbadan licin, namun snagat mungkin itu adalah bentuk satirisme yang ditujukan kepada masyarakat modern Jepang. Dalam benak saya sosok kappa itu mitip hobit di Lord of The Ring. NAmun saat masuk pada adegan bunuh diri penyair Tock kenapa saya tidak bisa beranjak dari bagaimana Akutagawa bunuh diri di usia yang masih muda. Penyair yang bunuh diri karena puisi dan syairnya itu sendiri. Ngeri ah.Kalau tebakan saya ini benar, berarti Akutagawa telah meramalkan bagaimana dia akan mati dalam karyanya sendiri. Terimakasih KPG telah membawa buku yang dulu di Pustaka Jaya kembali hidup dan tidak menjadi sosok legenda yang hanya ada di perpustakaan dan toko online dengan harga selangit.

  • Abduraafi Andrian
    2019-02-09 17:55

    Pengalaman pertama membaca sastra Jepang yang sebenarnya tidak begitu sulit dibaca seperti sastra daerah lain, apalagi ini sebuah klasik--yah, walaupun ada beberapa bagian yang sama sekali tidak dimengerti. Buku ini kurang lebih memberikan gambaran tentang "keberadaan lain" di negeri tersebut yaitu tentang kehidupan makhluk bernama Kappa. Lucunya, cerita-cerita tentang si tokoh yang terjerumus ke dunia Kappa adalah seorang penghuni rumah sakit jiwa. Sempat berpikir apa yang harus dipercayai dari cerita orang gila? Mungkin ini hanya fantasi/imajinasinya belaka.Tetapi semakin masuk cerita, semakin jelas keberadaan Kappa. Ini mungkin memberikan pengertian bahwa beda waras dan gila bagai lapisan tipis air yang beku. Entahlah. Oh, dan kebanyakan dari penuturan si pasien no.23 sebuah rumah sakit jiwa tersebut itu juga merupakan kritik sosial tentang manusia yang diselipkan dari kehidupan di dunia Kappa.Penulis seperti menyengajakan membuat alter ego kehidupan manusia yang lain dengan berbagai macam masalahnya. Hanya saja diperankan oleh makhluk pendek berlendir dan berkepala cekung berjuluk "Kappa". Seperti itukah maksud yang ingin penulis sampaikan?

  • W.B.
    2019-02-08 22:07

    I'm reading this in a book whose design is supernally beautiful. The artwork is inspired and memorable. It's the 1949 edition from Hokuseido Press. This was published in occupied Japan. Hokuseido released a number of Akutagawa titles and they are all keepers; Hell Screen, for example, includes two full-color gatefold illustrations on delicate paper. These books can be had for less expense than the cheap paperback current edition being advertised here...and you will have a collectible that will only go up in value. This is Akutagawa's last book, written during his psychic disintegration and shortly before his early suicide. The uses he finds for the Kappa myth (which is really a universal myth found in many different cultures) are intriguing.

  • Harun Harahap
    2019-01-28 22:05

    Kappa?Kappa adalah sejenis hantu didalam cerita rakyat Jepang. Ryunosuke menulis sebuah novel satire tentang seorang manusia yang masuk ke dunia Kappa. Dunia Kappa layaknya dunia manusia, berbagai profesi dari dokter hingga seniman dapat kita temukan.Manusia tersebut mencoba mengkritisi kehidupan di dunia Kappa. Tapi ternyata kehidupan di dunia manusia sama buruknya atau lebih. Dari sosial kemasyarakatan hingga agama. Bagi seorang sarkastik seperti saya,novel ini membuat saya sering menganggukkan kepala. Ironis, kritik sosial yang ada di novel yang ditulis hampir seratus tahun lalu masih bisa berlaku di masa ini.Sulit bagi saya menulis review novel ini, karena tiap lembarnya menyirat dan menyuratkan berbagai maksud. Jadi lebih baik anda baca sendiri!

  • Faizah Aulia R
    2019-02-13 23:13

    suka tipe buku-buku begini, tipis tapi ngasih kesan bingung habis bacanya dan bikin pengen baca lagi nanti ketika pengetahuannya sudah bertambah (karena ini bentuk protes Akutagawa thd kehidupan di Jepang di tahun 1900an, dan Faizah sendiri belum banyak tahu Jepang pada saat itu kayak gimana hhhh)Soalnya cara penyampaiannya semacam sarkas, dan kalo mau sarkas harus pinter dulu wkwkwkKayak baca buku2nya Ernest Hemingway, otaknya diajak olahraga duluMungkin untuk beberapa orang, this kind of book not their cup of tea, tapi .......... kusuka he.

  • Nate D
    2019-02-16 22:47

    Despite the intriguing context (composed in self-disgust and fear of madness at the end of the life of one of Japan's pioneering modernists), subject (a kind of ethnography of the fanciful water spirits of the title) and presentation (the tale of a madman), this gets caught up in satire at the expense of any real narrative intrigue. An interesting note in the progression of the fantastic-surreal-subjective in world lit, but not really, to me, enjoyable on its own merits.

  • Ana
    2019-02-04 22:10

    I didn't particularly enjoy this book because obviously the author borrowed many ideas from Jonathan Swift's "Gulliver's Travels". While the book contained few elements of novelty, I generally felt like I was reading the Japanese version of the previously mentioned book where the Lilliputians were replaced with Kappas. The present book however, although was also meant to be satirical, chose to talk about matters that in no way deserve to be mocked or ridiculed - that is, there is nothing wrong with them. Therefore, while "Gulliver's Travels" ridiculed things that deserved to be ridiculed, such as politics and superficiality, "Kappa" made fun of things such as curbing the birth rate, the production of books, music or art. It is obvious that Akutagawa took direct inspiration from Swift but in my opinion he didn't really understand what Swift meant to convey in his work. In other words, it was written as entertainment rather than actual satire while borrowing elements that are meant to be satirical without actually employing them as such.

  • Poria Da
    2019-01-30 21:11

    یک داستان عجیب! شاید اول کار مثل داستان‌های جن و پری کودکان باشد، اما رفته‌رفته به عمق داستان و از همه مهم‌تر به نبوغ آکتاگاوا پی می‌برید!آکتاگاوا با ساخت سرزمینی خیالی با موجودات تخیلی بستری مناسب برای بیان نقد خود از جامعه، انسان‌ها و رفتار آنها فراهم کرده.مثل بیشتر نویسنده‌های ژاپنی، داستان بیش از اینکه به شروع و پایان مشخصی پایبند باشد به روایت خود در بین این شروع و پایان وفادار است و بازهم مثل بقیه نویسندگان ژاپنی، ترکیبی از حقیقت تخیل و جهان‌بینی خاص ژاپنی در این داستان دیده می‌شود!من که از خواندنش خیلی لذت بردم.

  • Ορφέας Μαραγκός(Όμικρον Μι)
    2019-02-13 21:03

    Η ιστορία των Κάπα δεν είναι δικιά μου, αλλά είναι μια ιστορία που μου διηγήθηκε ο ασθενής με το νούμερο 23. Ο κόσμος τον Κάπα είναι ένας κόσμος παράλληλος με το δικό μας, διαφορετικός αλλά ίδιος με τον δικός μας.«Αφήστε με λοιπόν να σας εξηγήσω τι είναι οι Κάπα, όσο και να αμφισβητείτε την ύπαρξη τους.»Το ύψος τους δεν ξεπερνάει το ένα μέτρο, και το βάρους τους τα δεκαπέντε κιλά, ενώ το πιο αξιοσημείωτο χαρακτηριστικό τους είναι η επιδερμίδα τους που αλλάζει συνέχεια αποχρώσεις για να αφομοιώνεται από το περιβάλλον.»Μέσα από τον κόσμο των Κάπα ο Ακουταγκάουα επιδίδεται σε μια κριτική του υπάρχοντος με το άλλοθι (για την δύσκολη εποχή στην οποία έζησε ο συγγραφέας) ότι περιγράφει έναν φανταστικό κόσμο. Μια κριτική ματιά στο καπιταλιστικό και πατριαρχικό σύστημα τις Ιαπωνίας των πρώτων δεκαετιών του προηγούμενου αιώνα, η οποία παραμένει επίκαιρη ακόμα και σήμερα μιας και δεν έχουν αλλάξει και τόσα πολλά σε σχέση με το τότε.Ο συγγραφέας κάνει με μια σατιρική αλλά και ουσιαστική κριτική ματιά «επίθεση» στον καπιταλιστικό τρόπο παραγωγής, και στο σκληρό πρόσωπο της εξουσίας. Χαρακτηριστικό τέτοιο παράδειγμα είναι το σημείο όπου ένας καπιταλιστής Κάπα με ψυχρότητα παραδέχεται ότι το πλεονάζον εργατικό δυναμικό των Κάπα θανατώνεται και σφάζεται για να πουληθεί σαν κρέας στην αγορά, και έτσι κατορθώνεται από τη μια η έλλειψη αντιδράσεων και διαδηλώσεων και από την άλλη η πτώση της τιμής του κρέατος στην αγορά. Όσο σκληρό και αν φαντάζει ένα τέτοιο ενδεχόμενο, δεν μπορεί κανείς να μου βγάλει από το μυαλό ότι αρκετοί «δικοί μας» καπιτάλες θα σκέφτονταν το ίδιο πράγμα.Ένα ακόμη απερίεργο στον κόσμο των κάπα είναι ο ρόλος των γυναικών οι οποίες μπορούν ανενόχλητες να αρπάζουν και να βιάζουν όποιο αρσενικό τους κάνει κέφι. Με αυτή την ακραία αντικατάσταση των κοινωνικά αποδεκτών ρόλων των φύλων επιτυγχάνει μια "φαινομενική αντικατάσταση" του αντρικού προνομίου και μια σφοδρή κριτική στην πατριαρχία, την κουλτούρα βιασμού, καθώς και την σεξουαλική αντικειμενοποίηση των γυναικών.Φυσικά από μια τέτοια νουβέλα δε θα μπορούσαν να λείπουν οι αναφορές σε φιλοσόφους όπως ο Στίρνερ, ο Σοπενάουερ και ο Νίτσε. Με τον πραγματικά υπέροχο τρόπο γραφής του Ακουταγκάουα, που κυλά ευχάριστα με αρκετές δόσεις χιούμορ και καυστικής σάτιρας, βλέπουμε να ξετυλίγεται μπροστά στα μάτια μας η ιστορία ενός ανθρώπου που βρέθηκε στον κόσμο των Κάπα για μια και μοναδική φορά.Τέλος θα ήθελα να σημειώσω ότι τα τελευταία χρόνια της ζωής του ο Ακουγκατάουα είχε στραφεί στο αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα, και το Κάπα είναι το τελευταίο του βιβλίο που κυκλοφόρησε ο συγγραφέας λίγο πριν αυτοκτονήσει. Χαρακτηριστική αντιστοιχία υπάρχει και στην συγκεκριμένη νουβέλα όπου ο ποιητής Τοκ αυτοκτονεί απογοητευμένος από τη ματαιότητα του κόσμου γύρω του.

  • Ryan O'grady
    2019-01-27 15:50

    Reading this Ryunosuke Akutagawa novel presented a challenge. Not only did my lack of familiarity with this period of Japanese history leave me without some necessary cultural context, I was also keenly aware of the hand of the translator. Translating the nuances of the Japanese language is tricky, particularly in a literary work. I often found myself wondering whether an especially difficult section read more fluidly in the original text. Fortunately, Akutagawa’s masterful storytelling transcends these cultural and linguistic barriers. Despite my limited historical knowledge, the author’s broad, iconic imagery makes it clear that this is a work of satire. Although I may not fully comprehend what is being satirized, these images were universal, potent, and memorable: the descriptions of the She-Kappa chasing down the males, the Capitalist’s cold justification of processing unproductive workers into food, and the unborn Kappa child’s refusal to come into such a flawed world. Akutagawa’s imagined country, Kappaland, is vibrant, detailed, and thoroughly compelling on its own merits; it takes on a life beyond culture, beyond the story, perhaps even beyond the writer’s intended message. Reading the book reinforced one of my core beliefs as a writer: telling the story is more important than delivering a message. “Meaning” is subjective. A well-told story is universal.

  • George K.
    2019-02-19 21:06

    Τι είναι τα Κάπα; Κάπα είναι κάποια πλάσματα που ανήκουν στην ιαπωνική μυθολογία. Έχουν μέγεθος μικρού παιδιού, πρόσωπο σαν και αυτό ενός τίγρη, ένα σκληρό ράμφος και το δέρμα τους είναι κάπως γλιστερό και αλλάζει χρώμα ανάλογα με το περιβάλλον. Επίσης είναι αμφίβια. Στην νουβέλα διαβάζουμε την αφήγηση του ασθενούς 23 ενός ψυχιατρείου, ο οποίος ταξίδεψε και έζησε για λίγο καιρό στην χώρα των Κάπα, γνωρίζοντας τον πολιτισμό τους και κάνοντας πολλούς φίλους. Τώρα αν όλα αυτά τα έζησε όντως ή απλώς είναι η τρέλα που κουβαλάει, το μαθαίνουμε στο τέλος. Με αυτή την πολύ ωραία ιστορία φαντασίας ο Ακουταγκάουα ασκεί κριτική στην γιαπωνέζικη κουλτούρα και την καθημερινή ζωή των Γιαπωνέζων. Η γραφή είναι πολύ ωραία μες στην απλότητα της, λίγο ευχάριστη και με χιούμορ. Σίγουρα μ'έκανε να θέλω να διαβάσω περισσότερα για την κοινωνία των Κάπα και αυτά που έζησε (ή δεν έζησε) ο ασθενής Νο. 23. Σίγουρα θ'αναζητήσω και το άλλο βιβλιαράκι του Ακουταγκάουα που έχει κυκλοφορήσει στα ελληνικά (αλλά είναι εξαντλημένο), αυτό με τον τίτλο Ρασομόν και άλλες ιστορίες. Και αναρωτιέμαι: Γιατί δεν έχουν κυκλοφορήσει περισσότερα έργα του, μεγαλύτερες συλλογές διηγημάτων; Αξίζει ο τύπος.

  • Marina
    2019-02-13 21:55

    ** Books 03 - 2017 **Buku ini untuk memenuhi Tsundoku Books Challenge 20173,2 dari 5 bintang! saya dibuat terbuai dengan perjalanan si tokoh utama menjelajahi negeri Kappa. Saya suka dengan kritik-kritik sosial tentang kehidupan dan manusia yang secara implisit disebutkan didalamnya. Saya jadi penasaran Katanya buku ini dibuat saat Ryunosuke Akutagawa ini mulai mengalami kegilaan yang pada akhirnya berujung dengan bunuh diri. Makin Penasaran dengan karya-karya Ryunosuke Akutagawa lainnya :DP.S Tsundoku Books Challenge 2017 adalah challenge yang murni dibuat oleh saya sendiri untuk sekedar mengingatkan sudah berapa banyak timbunan buku yang sukses saya selesaikan di tahun ini. Wish me good luck since i Have around 250 paperback books that i haven't read yet. ^__^

  • Gabi Dincă
    2019-02-18 18:47

    Kappa was written by Akutagawa in 1927, the same year he committed suicide. He was just 35 years old.It tells the adventures of a mental patient in Kappaland, an alternate world where Kappas, water demons found in Japanese folklore, rule the show. He witnesses a lot of strange things in this universe where babies have a say before they are born, unemployed kappas are eaten by other kappas and female kappas hunt down male kappas to make them theirs.It's a strange little book, but if you take the time to read a bit about Akutagawa's life, especially about his state of mind in the last years of his life, this book will make a lot of sense.It's a satire of Japanese society and it also shows Akutagawa's fear of going mad, like his mother did.It's a very interesting read and I'm glad I picked it up before going into the authors short stories. Looking forward to read Rashomon next.

  • Hilâl
    2019-01-23 16:57

    Beklediğim gibi derinlikli bir kitaptı ama üslubu ve genel işleyişi beni biraz şaşırttı nedense. Daha ağır bir anlatım bekliyordum sanırım içten içe... Bazı kısımlardaysa beni şaşırtan Akutagava'nın hiciv gücü oldu. Aslında bu kadar hiciv de beklemiyorum. :D Hicvini de çok geniş bir konu yelpazesinde yapıyordu. Fazlasıyla ironikti, sonra bir daha okumak isteyeceğim bir öykü oldu. Beklentilerimin dışındaydı ve farklıydı genel okuduklarımdan. Tavsiye edebilirim.

  • Ibrahim Niftiyev
    2019-02-22 17:14

    https://niftiyevibrahim.blogspot.com/"Su məxluqları" ölkəsində adlı kiçik hekayə 20-ci əsrin əvvəllərinə Yaponiyanın inanılmaz dərəcədə estetik yazılmış satirasıdır. Əsər həm də Akutaqava Rünoskenin özünə olan tənqidi utopiyasıdır. Məişətin lazımsız və bəzən də idbar xırladıqlarından qaçmaq üçün özünü uydurma kappa ölkəsinə proeksiyalayan yazıçı, tamamilə ona yad cəmiyyətin timsalında özünü kəşf etməyə başlayır. "Mən öz hekayəmi nağılvari canlılarla təchiz etdim və onların arasında özümü gizlətdim" deyir yazıçı. Onun süjetində fantastika, reallıq və incə psixologizm inanılmaz ustalıqla birləşir və zərgər incəliyi ilə insan cəmiyyətinin yeni yaranan problemləri işıqlandırılır.Dahilərin yaranmasını cəmiyyət labüd edir. Onun içində baş verən hadisələr individuumlara sirayət edərək eyni ilə kiçik model kimi fərdlərin də içində baş verməkdə davam edir. Cəmiyyətlər təzyiqlərini artırdıqca fərdin içində baş verən "sublimasiya" prosesləri "Su məxluqları ölkəsində" (Kappa) kimi əsərlərin yaranmasını da qaçılmaz edir. Belə gözəl və təsiredici bədii əsərin yazılması yazıçının hansı emosional vəziyyətlərdə olduğunu və nələri düşündüyünü başa düşmək üçün ideal vasitədir."Kappa olaraq adlandırılan məxluqların mövcudluğuna bu günədək şübhə edilir, lakin şəxsən məndə mövzuyla əlaqədar heç bir sual ola bilməz, çünki mən özüm uzun müddət kappların arasında yaşamışdım". Bu cümlədə sadəcə yazıçının yaşadığı cəmiyyətə olan fərdi yadlaşması deyil, həm də Yaponiyanın bir cəmiyyət kimi beynəlxalq müstəvidə digər ölkələrlə olan yaxınlaşması kimi incə məlumatlar da gizlidir. Xüsusilə faşist militarzim kimi ideologiyanın getdikcə cəmiyyətdə geniş vüsət alması yazıçını bir sənətkar kimi narahat edən problem olduğuna görə, o, dəyişən cəmiyyətlə özü, başqa sözlə, dəyişən cəmiyyətlə ənənəvi, daha mədəni və daha əsl olan cəmiyyəti bir-birindən ayırmaq qərarına verir. Bəs yaxşı, niyə məhz kappa? Kappanın humanoidləşdirilməsi hər nə qədər bivec görsənsə də, əslində oxucu ona çox tez öyrəşir və lazım olan informasiyanı cəld qavramağa başlayır. Bu simvolizmdən xüsusi istifadə metodunu özündə əks etdirən yeni yanaşma kimi də dəyərləndirilə bilər.Kappların dünyası onların özlərinin gözündə utopiya, insanların gözündə isə əxlaqi prinsiplərin deqradasiya etdiyi antiutopiya kimi qəbul edilir. Kapplar insanların cəmiyyətindən daha inkişaf etmiş cəmiyyət qurublar. Onların nailiyyətləri hətta absurd olaraq da adlandırıla bilər. Belə bir kontrastlı dünyada oxucu məsələnin mahiyyətini, indiki halda satiranı və cəmiyyətin tənqidini daha yaxşı başa düşə bilir. Məcbur deyil ki, dərin "qazıntı işləri" aparasan və həqiqətləri torpağın canından dartıb çıxarasan.Hekayəni psixiatrik klinikanın bir pasiyenti danışır. Kappalarla görüşən məhz o, olub. Kappaların dünyası ilə insanların dünyası arasında sərhədin çox şərti olduğunu da görürük. Bu iki məqam bizə imkan verir ki, cəmiyyətin içində formalaşan cəmiyyətləri görək və onların hansı ideyaları özündə daşıdıqlarını başa düşək. Qəhrəmanımız (yazıçı) bu qəribə dünyada gəzişərək cəmiyyətin bütün əsas sahələri ilə maraqlanır. Fərdlərin yadlaşması haqqında düşünür. Qarşılaşdığı hər şeyi öz insani cəmiyyətin və dəyərlərin, əxlaqi prinsiplərin çərçivəsində qiymətləndirir. Xüsusilə xoşuma gələn məqam ondan ibarət oldu ki, kappalar işsiz qalanları öldürürlər və ətini qida kimi istifadə edirlər. Bu məqam onlara cəmiyyətdə iqtisadi qənaətə nail olmağa imkan yaradır. Belə radikal tənqdin mamipulyativ satira olsa da, qayda-qanunlara istehza və zəhmətkeşliyə simpatiya kimi emosiyaları özündə oyadır.Bundan əlavə olaraq onu da qeyd etmək yerinə düşərdi ki, xəfif yumor və məzhəkə elementləri oxucunu darıxmağa qoymur. Əsər onsuz həcmcə qısadır, lakin bu qısalıq illüziyasını onun zəngin tərkibi və oxucu ilə yaradılan özünəməxsus mental körpü sayəsində formalaşdığını qeyd etmək məqsədəuyğun olardı.1867-68-ci illərdən başlayaraq 1912-ci ilədək davam edən Meydzi inqilabı Yaponiya üçün həlledici xarakter daşımış və günümüzün Yaponiyasını Yaponiya etmişdir. Çoxlarımız iyirminci əsrin əvvəllərinin Yaponiyasını təsəvvür etməkdə çətinlik çəkə bilərik və bu tamamilə normaldır, çünki o vaxtadək Yaponiyanın dünya ölkələri ilə heç bir əlaqəsi yox idi. Ölkə vətəndaşları ölkədən çıxa bilmirdilər və eləcə də xarici vətəndaşlar bu ölkəyə daxil ola bilməzdilər. Meydzi inqilabı isə bu mənzərəni kökündən dəyişdi, Yaponiyanı beynəlmiləl ölkə olmaqda fundamental sayılacaq dərəcədə dəyişiklikləri tətbiq etməyə çalışdı. Bundan sonra Yaponiya bütün xarici mədəniyyətləri özünə süngər kimi udur və zəif aqrar ölkədən getdikcə müasirləşən, güclü ölkəyə çevrilməyə başlayır. Başqa sözlə, Yaponiya cəmi bir neçə on illikdə dünya mədəniyyətlərinə hədsiz maraq göstərən bir cəmiyyətə çevrilir. Akutaqavanın bu əsərini bu məqamla əlaqələndirmək olarmı? Hansı ki, qəhrəman tamamilə fərqli mentalitetin və dəyərlərin olduğu mühitə düşür və onu öz cəmiyyəti ilə müqayisə edir? Bunu deməyə mənə əsas verən ən vacib epizodlardan birisi də, kappaların dini inancları kimi Nitsşeni, Tolstoyu və Vaqneri özlərinə müqəddəs seçmələri və fasiləsiz olaraq tövbə etməyi özündə ehtiva edən, bu günkü günün dadını çıxarmağı əsas postulat elan etmiş ictimai dinin "həyat dini"nin əsərdə qeyd edilməsidir: Bizim Allah kainatı 1 günə yaradıb (hərgah ki "Həyat ağacı" sadəcə ağacdır, onun üçün mümkünsüz bir şey yoxdur). Bu azmış kimi o həm də dişini yaratdı. Dişi isə darıxdığından erkək axtarışına başladı. Bizim Allahımız da dişinin qəm-qüssəsinə qulaq verib onun beynindən erkəyi yaratdı. Sonra da Allahımız bu kapp cütlüyünə buyurdu: "yeyin, için, cütləşin, doyunca yaşayın..."Əlavə olaraq onu deyim ki, kappalar heç də tamamilə yazıçının təxəyyül məhsulu deyil. Bu ümumi olaraq Çin və Yaponiya kimi ölkələrin əhalisinin inandığı mifik varlıqdır. Kappa - çayın övladı olaraq da adlandırılır, 10 yaşlı uşağın boyu qədər boyu olur, xarici görünüş cəhətdən qurbağaya bənzəyir və belində və qarnında tısbağanın çanağına bənzər çanaq olur. Dərisinin rəngi ya yaşıl, ya boz, ya da mavi rəngdə olur. Başında tük olur və həm də başının ortasında su ilə dolu kiçik nəlbəkiyə bənzər nə isə var. Burun əvəzinə dimdiyi var. Barmaqları pərdə ilə birləşikdir və balıq iyi gəlir. 3 anusu olur.1801-ci il Yaponiyada bu varlıqlarla əlaqədar müəyyən təsvirlər və qeydlər edilməyə başlanılıb. Bəzi təsvirlərdə onlar meymuna bənzədilsələr də, bəzilərində ənənəvi təsvirlərə uyğundur. 1818-ci ildə isə Simadzu ailəsi kappanı görərək ona atəş açıblar. Uzun müddət onun qalıqlarını özlərində qoruyub saxlayan ailə, yalnlızca bu yaxınlarda Miyadzaki prefekturası, Küsü adasında mumifikasiya edilmiş əl və qolu ictimayətə göstəriblər. 15 santimetrlik qol və 8 santimetrlik əl heç də biologiyaya məlum olan konkret hansısa canlıya aid deyil.Hal-hazırda kappalar su hövzələrini və təbiəti çirklənmədən qoruyan su ilahisi kimi qəbul edilir. Hər bir halda kappaların mifik canlılar olması versiyası daha çox qəbul edilir və miflərdə onlar əsasən kişi cinsinin nümayəndələri olurlar. Buna baxmayaraq, insan qadınlara qarşı yaman həvəslidirlər və bəzən onların üzərinə hücum edib zorlama kimi işlərə də imza atırlar."Görünür, həyatımız üçün zəruri olan bütün əsas ideyalar hələ üç min il bundan öncə deylib. Bizim üstümüzə düşən, köhnə oduna alov vurmaqdır". Cəmiyyət quruluşuna ironiya bədii ədəbiyyat üçün möhtəşəm xammaldır. Hazır məhsul ilə gərək "Su məxluqları ölkəsində"ki kimi də möhtəşəm alınsın. Alternativ yanaşmaların bədiiləşdirilməsi hər nə qədər də ilk baxışda sadə görsənsə də, əslində böyük ustalıq tələb edən incəsənətdir. Xüsusilə də bu proseslər Yaponiya kimi uzun müddət qapalı sistem olmuş ölkələrin ani olaraq qərb dəyərləri və ən əsası da kapitalizm kimi iqtisadi sistemə keçidin timsalında əks olunarsa, ortaya bax belə şedevr bədii əsərlər çıxa bilər.https://niftiyevibrahim.blogspot.com/

  • Ipeh Alena
    2019-01-27 23:13

    Kappa yang ternyata merupakan sosok youkai ini baru saya sadari pernah saya lihat beberapa kali dalam tayangan anime. Namun, saya benar-benar mengerti namanya setelah membaca novel karya Ryunosuke Akutagawa yang berjudul sama, Kappa. Sebuah novel yang konon merefleksikan kehidupan masyarakat modern di Jepang. Sebuah karya satir tentang kehidupan yang sudah semakin aneh dari sudut pandang Akutagawa.Membaca Kappa membuat dahi saya mengernyit, novel yang tipis, hanya berisi sekitar 80-an halaman saja, sukses membuat saya harus mengulang-ngulang kalimat yang saya baca. Itulah kenapa saya harus terus menjaga ingatan terkait perkataan, pikiran dan dialog apa yang sudah terjadi di bab-bab sebelumnya. Kalau tidak, mungkin saya tidak akan menemukan 'sesuatu' yang berguna.Dibanding dengan buku terdahulunya yang berjudul "Lukisan Neraka", dimana ceritanya yang kelam dan berunsur magis menjadi daya tarik tersendiri. Tapi, bukan berarti Kappa ini tidak menarik, hanya saja cerita yang dikemasnya ini berbeda, berisi pengalaman seorang pasien di rumah sakit di sebuah desa. Narasi yang dibawakan oleh sang pasien ketika mengalami kehidupan di dunia Kappa menjadi semakin aneh karena kehidupan para Kappa ini sedikit berbanding terbalik dengan kehidupan masyarakat Jepang.Seolah dunia Kappa memiliki sistem pemerintahan dan kehidupan sendiri hingga filosofi mereka yang ternyata sangat memuja kehidupan. Sosok youkai ini mudah beradaptasi dengan kondisi lingkungan tempat mereka berpijak. Seolah mereka memiliki sistem tubuh yang hampir sama dengan bunglon, sehingga banyak orang yang setelah melihat sosok Kappa kemudian seperti menghilang begitu saja. Dengan kemampuan ini juga mereka mampu bersembunyi dengan baik tanpa bisa tertangkap apalagi disimpan dalam museum.Sejujurnya, saya bingung ingin menulis apa tentang buku ini. Terlebih pemahaman saya sangat sedikit, saya hanya mampu mengaitkan sedikit saja hal-hal yang terjadi di lingkungan sekitar. Apalagi menulis kritikan, saran atau semacam menyematkan ilmu yang berhubungan dengan novel ini. Di luar dari jangkauan saya. Jadi, sepertinya saya hanya menceritakan isi dari buku ini, kemudian sedikit memberikan pendapat, setelah itu mungkin saya akan kembali membolak-balik lembaran novel ini sekali lagi untuk memastikan bahwa saya tidak salah langkah.Read More : http://www.bacaanipeh.web.id/2017/11/...

  • Brandon Alan
    2019-02-01 18:03

    Part critique of Japanese society in the 1920s, part exploration of Akutagawa's thoughts on death, religion and civilization at large. I can't help but imagine the Kappa as a cross between Gremlins and The Ferengi from Star Trek - they are definitely creatures of capitalism. The Kappa ask their offspring, before leaving the womb, if they would like to be born and enter into the world. When this happens in the novel, the unborn child yells back that he would not like to be born and that the responsibility of being alive and dealing with all that comes along with it is just not worth it. I can see Akutagawa here wishing he was offered the same absurd option of rejecting, from the beginning, what he perhaps only saw as a struggle. ( *on a side note this part brings to mind the wonderfully pessimistic book The Trouble with Being Born by E.M. Cioran)Kappa is without a doubt the most comical of the Japanese literature I have read from this time period, but that being said it is still saturated in melancholic dread and the existential questions that arise from a writers decent into "madness." It's important to note that Akutagawa did take his own life the year that this book was released in Japan - when you have these details, it definitely changes the way you read Kappa.

  • Pinkan
    2019-01-31 19:06

    Novel ini tipis, hanya 170 halaman. Cerita Kappa sendiri malah hanya sampai halaman 121, selebihnya adalah kisah di sekeliling penulisnya –Ryunosuke Akutagawa, yang mengakhiri hidupnya dengan cara bunuh diri tidak lama setelah menulis secara singkat novel ini, 80 tahun yang lalu.Iya, 80 tahun yang lalu. Saya juga sempat bertanya-tanya setelah pulang dari toko buku, kenapa dibeli sih? Sastra Jepang yang ditulis dalam era Meiji kalau tidak berat ya pastilah akan membuat saya menguap karena bosan di lembar-lembar awal.Novel cerdas bernada satire tentang kehidupan dan budaya Jepang.Oh, mungkin saya ingin dianggap cerdas ketika membelinya :PTernyata saya salah. Bukan bahwa saya ternyata tidak cerdas, tapi ternyata novel singkat ini menarik! Akutagawa dengan cepat mampu membuat saya jatuh cinta pada para kappa, lepas dari ciri fisik mereka:Kappa itu memiliki tinggi kira-kira satu meter. Rambut kepala kappa pendek, tangan dan kakinya berjari. Di atas kepalanya terdapat lekukan cekung yang brisi sedikit air…Aneh, kan? Yukk.Novel ini diceritakan lewat orang pertama dari sudut pandang orang gila di rumah sakit jiwa, yang dikenal sebagai Pasien No.23 (salahsatu nomor kesukaan saya :P). Awalnya saya membayangkan kappa seperti gollum di trilogi Lord of the Ring. Kemudian, seperti para kura-kura ninja. Tapi Akutagawa -melalui pasien no.23, membawa saya masuk lebih dalam berpetualang ke negeri kappa. Mencermati cara pikir dan bicara mereka (dengan bahasa kappa!), kehidupan yang mirip dengan kita (manusia) tapi tidak sama –bahkan cenderung bertolak belakang, dan itu diceritakan dengan ekspresif. Entah mengapa, kadang saya seperti membaca komik Jepang saja. Kalau sudah begitu, bahwa cerita ini ditulis hampir seabad yang lalu tidaklah menjadi masalah, kalau tidak mau dikatakan mengherankan.Membaca novel yang singkat ini saya merasa lebih dari sekedar terhibur. Ringan tapi bikin saya merenung. (dan kisah tentang Akutagawa bikin saya geleng-geleng kepala :P)Saya masih sering tertawa sendiri kalau mengingat cerita bagaimana kaum kappa melahirkan anak mereka! :DMungkin benar tulisan di bagian sampul bukunya; karya memukau hasil pikiran yang kacau dan jenius… saya terutama suka bagian ‘kacau’-nya ;)Kenapa empat bintang? Soalnya saya curiga, novel ini bisa lebih panjang dan tuntas kalau Akutagawa tidak keburu bunuh diri :P *padahal nasi ketan masih enak ya!*(http://poystories.multiply.com/review...)

  • Lisa M.
    2019-01-29 19:08

    I love Goodreads! I added this to my "to read" list after one of my friends on the website added it (that friend's profile is now defunct.) I doubt I would have ever heard of this Japanese book from 1927, let alone read it. I was grateful for the edition my library had. It included a biography of the author, Ryunosuke Akutagawa, which was half the length of the brief novella. Unlike some readers, I always enjoy learning about the author's life. Artistic work should be able to stand alone without this information, but it's always interesting to have it and meditate on how it influenced the writer. In this case the information was interesting and enhanced my understanding and reaction to the work.The critic who wrote the biography argued that the kappa poet Tok was Akutagawa's fictional representation. Tok kills himself in the novel and Akutagawa did the year after it was written and published. It was very sad to read this work and think about the experiences the author must have had in writing about his own death (going so far as to including an exchange he has with the living through a medium!)I do not know a lot about Japanese folklore, and definitely did not know a lot about the kappa. This book is not necessarily informative in that sense so if that is what you are looking for, look elsewhere. Instead, it is the story of a human who is in a mental ward and clams he fell into kappa land. The fictional beings live lives that are similar to their human counterparts - they have religion, families, jobs, etc. But, their basic values are in some ways very different from our own. We learn about their values when it comes to religion, philosophy, art, medicine, business, and law. The text is thought provoking and is meant to make you take a second look at human society. It was definitely thought provoking, and I think it would have been more thought provoking if I understood all of the references or Japanese culture (especially during the time period this was written.)For a brief story, this was very interesting. It definitely makes me want to learn more about historical Japan and literature. Besides Manga or books about Japanese-Americans, it isn't a geographical region I've read a lot about. Now I want to learn more!

  • Ika Diyah
    2019-01-23 21:58

    Some said Japanese nouvels are weird. Aneh karena tema cerita nggak biasa, aneh karena imajinasi tanpa batas yang kadang membuat alis mengkerut dan otak kelelahan mencerna apa maksud setiap simbolisasi makna. Mungkin makna aneh bisa multiinterpretatif, kalau ingin tahu, bisa dicoba untuk membaca karya sastrawan Jepang, kabarnya, dari 4 nobelis Asia yg pernah ada, 2 orang diantaranya orang Jepang, Yasunari Kawabata dan Kenzaburo Oe). Ini karya pertama dari sastrawan Jepang yang aku baca, bercerita tentang kehidupan “Kappa”, makhluk yang dianggap mistis di Jepang, yang kabarnya bisa kita temui di sungai. Tapi ini bukan novel horor, Kappa cuma personifikasi dari penulis novel ini, Ryonosuke Akutagawa, yang ingin menciptakan kehidupan ideal di dunia Kappa, yang toleran, tanpa konflik agama dan sosial, tanpa perang kekuasaan, tapi juga tetap nggak lepas dengan “kehidupan normal” yang diselingi kesedihan dalam hubungan laki-laki dan perempuan, dan seni yang membebaskan hidup. Ditulis dengan cukup berat. Entah karena novel ini ditulis sebelum Akutagawa bunuh diri karena nggak sanggup memisahkan halusinasi dan kehidupan nyata (istilah kerennya,schizophrenia). Btw, kenapa ya, banyak maestro meninggalkan dunia dengan bunuh diri?.“Kappa lahir dari kemuakan saya dengan banyak hal-khususnya dengan diri saya sendiri”(Ryonosuke Akutagawa)

  • Michelle Yoon
    2019-02-06 16:04

    Kappa is a very amusing book. Right at the beginning, we are introduced to the book by way of an ‘author’s preface’, where the ‘author’ tells us that he is merely writing down the story as narrated by a certain Patient No. 23 in a mental asylum. Patient No. 23 will tell his story, it is said, to anyone who is willing to listen.His story is about this one time when he was out by himself on a summer’s day. There he had a surprise encounter with an odd creature that had a tiger’s face and a sharp beak. Chasing after this creature (most probably out of curiosity), he managed to land himself into a hole, where he became unconscious.When he finally came to his senses, he was surrounded by many Kappas, and thus began his story about his time in Kappaland.The story is a very short one, a few pages shy of 100. But within the covers I found a tale that was both funny and sad at the same time. It has been described as a ‘brilliant satire’, and I don’t think I would disagree.There were passages within Kappa that seemed so completely absurd, and yet evoked this feeling of gloom. I could smile and laugh while reading the book, but between the lines, I couldn’t help but wonder at the possible accusations he was making. In one hand, life can be crazy and impossible to comprehend, while on the other hand, the same life could be one of utter misery and completely worthless.